II FSK 7/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. S. i A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 216/22 w sprawie ze skargi K. S. i A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 30 listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w punkcie drugim sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2025 r., II FSK 7/23, w ten sposób, że fragment postanowienia zawartego w punkcie 2) o treści: "3 600 zł (słownie: trzy tysiące sześćset) złotych" zastępuje prawidłowym wyrażeniem: "10 800 (słownie: dziesięć tysięcy osiemset) złotych".

Uzasadnienie: Zgodnie z art. 156 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – zwanej dalej: P.p.s.a.) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, muszą mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania błędu z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami sprawy. Z sytuacją wymagającą sprostowania mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Na wokandzie Sąd rozpatrywał dwie sprawy podatników – pod różnymi sygnaturami. Na skutek błędnej edycji i oczywistej omyłki przypisał tę samą kwotę zwrotu kosztów postępowania do obu spraw, gdy wartość przedmiotu sporu była różna. Nie nastąpił błąd rachunkowy, czyli pomyłka w obliczeniach, ale błędne przypisanie tego samego wyniku na skutek edycji. NSA w wyroku w niniejszej sprawie zasądził zwrot kwoty 3 600 zł od Skarżących na rzecz organu tytułem rozliczenia kosztów postępowania kasacyjnego, ale wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie została określona na kwotę 424 154 zł. Prawidłowa kwota zasądzonego zwrotu kosztów powinna wynosić 10 800 zł, a nie 3 600 zł. W tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. sprostował oczywistą omyłkę.