II FSK 688/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lutego 2023 r. sygn. akt I SA/Łd 878/22 w sprawie ze skargi O. P. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z 2 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 878/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę O. P. (dalej: "skarżący") na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 października 2022 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Od powyższego wyroku została wywiedziona przez organ interpretacyjny skarga kasacyjna. Natomiast w piśmie procesowym z 20 września 2023 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Pismem z 5 października 2023 r. pełnomocnik Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 486-487) odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne. Wobec powyższego należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 i art. 193 P.p.s.a. umorzyć postępowanie kasacyjne. Brak jest podstawy prawnej do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania dla skarżącego w niniejszej sprawie. W art. 209 P.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga wyłącznie w orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 P.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 P.p.s.a. Nie istnieje zatem żadna podstawa prawna pozwalająca zasądzić koszty postępowania w przypadku umorzenia postępowania kasacyjnego. Natomiast o zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej, który został uiszczony przez organ, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.