II FSK 655/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 5 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi M. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2023 r. sygn. akt II FSK 2083/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 719/19 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 lutego 2019 r. nr 1401-IOD-1.4102.156.2018.3.AP UNP: 1401-19-061830 w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego, 2) zwrócić M. W. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi o wznowienie postępowania.

Wyrokiem z 8 marca 2023 r., sygn. akt II FSK 2083/20 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 grudnia 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 719/19 i oddalił skargę M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 4 lutego 2029 r. w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie prawidłowości rozliczenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. W piśmie z 13 maja 2024 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym wyżej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako podstawę wznowienia wskazując art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "P.p.s.a."). W uzasadnieniu wskazano, że podstawą wznowienia postępowania jest fakt, że 14 lutego 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał sprawy dotyczące skarżącej w tożsamej sprawie (tj. dotyczące tego samego podmiotu oraz tego samego przedmiotu oraz w niezmienionym stanie faktycznym i prawnym), ale za inne lata podatkowe (tj. za lata 2014, 2015 i 2016) i wydał prawomocne wyroki (sygn. akt II FSK 653/21, II FSK 780/21, II FSK 737/21, II FSK 738/21, II FSK 652/21, II FSK 761/21) w których stwierdził wadliwość orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 298/20, III SA/Wa 604/20, III SA/Wa 592/20, III SA/Wa 591/20, III SA/Wa 2612/19, III SA/Wa 2611/19) i wyraził odmienny pogląd na istotę spraw skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu. Skargę o wznowienie postępowania można oprzeć na jednej z przesłanek wymienionych w Dziale VII ustawy P.p.s.a. "Wznowienie postępowania". Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. tylko w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Szczegółowe przesłanki wznowienia postępowania zostały wyczerpująco wymienione w art. 271 do art. 273 P.p.s.a. Sąd w pierwszym etapie postępowania, działając na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., jest zobowiązany zbadać na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów prowadzi do odrzucenia skargi. Dopiero spełnienie obu tych warunków zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania. Skarga powinna spełniać wymogi określone w art. 279 P.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie skarżąca, wskazując jako podstawę skargi o wznowienie art. 273 § 2 P.p.s.a. i uzasadniając swoje stanowisko w tym względzie, nie wykazała, by faktycznie wystąpiły powołane przez nią podstawy do wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 marca 2023 r., sygn. akt II FSK 2083/20. Zgodnie z art. 273 § 2 P.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Należy zaznaczyć, że w świetle przywołanego przepisu chodzi o okoliczności faktyczne, środki dowodowe nieujawnione w poprzednim postępowaniu (mimo że w tym czasie istniejące), jednakże - co wymaga podkreślenia - z tego powodu, że nie były znane stronie. Z taką sytuacją nie mamy natomiast do czynienia w niniejszej sprawie. W skardze o wznowienie postępowania jako podstawę wskazano wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lutego 2024 r. dotyczące skarżącej (tj. dotyczące tego samego podmiotu oraz tego samego przedmiotu oraz w niezmienionym stanie faktycznym i prawnym), ale za inne lata podatkowe (tj. za lata 2014, 2015 i 2016). W ocenie pełnomocnika skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny wydał prawomocne wyroki (sygn. akt II FSK 653/21, II FSK 780/21, II FSK 737/21, II FSK 738/21, II FSK 652/21, II FSK 761/21) w których stwierdził wadliwość orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 298/20, III SA/Wa 604/20, III SA/Wa 592/20, III SA/Wa 591/20, III SA/Wa 2612/19, III SA/Wa 2611/19) i wyraził odmienny pogląd na istotę spraw skarżącej. Zdaniem autora skargi okolicznościami później wykrytymi jest wadliwość ww. wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zatem nie zostało wykazane zaistnienie przesłanki z art. 273 § 2 P.p.s.a., co oznacza, że nadzwyczajny środek zaskarżenia, z jakiego strona chciała skorzystać, czyli skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie została oparta na ustawowych podstawach wznowienia. W związku z powyższym skarga nie dała podstaw do ponownego zbadania sprawy i wzruszenia zaskarżonego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wobec braku wykazania, że zaistniały podstawy do wznowienia postępowania. Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 276 w związku z art. 175 § 1 i art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.