II FSK 654/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy sprostowania z urzędu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2018 r., sygn. akt II FSK 654/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej R.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 597/15 w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 16 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. postanawia sprostować sentencję wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2018 r., sygn. akt II FSK 654/16 w ten sposób, że w punkcie 2 (drugim) sentencji wyroku, po słowach "zasądza od Dyrektora Izby", w miejsce słowa "Celnej", wpisać słowa "Administracji Skarbowej".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012 r., s. 414, uw. 2). Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w rubrum, samej sentencji orzeczenia, jak i w uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982/10/155). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że w wyniku oczywistej omyłki przy sporządzaniu komputerowego wydruku postanowienia przy pomocy edytora tekstów, w punkcie 2 (drugim) sentencji wyroku z 20 marca 2018 r., II FSK 654/16, omyłkowo wskazano, "Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie", zamiast prawidłowo "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie", jako nazwę organu, od którego zasądzono zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Błąd ten ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, o której mowa w cytowanym wyżej przepisie. W celu usunięcia niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą Sądu a ich wyrażeniem na piśmie (K. Piasecki w: Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem, W. Pr. 1989 t. 2, s. 564 uw. 2; J. P. Tarno – op. cit. s. 414, uw. 4), na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.