II FSK 631/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania wyroku oraz zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. Spółka z o.o. z siedzibą w W od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Rz 591/24 w sprawie ze skargi P. Spółka z o.o. z siedzibą w W na decyzję Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 27 września 2024 r. nr 1801-IEW.4250.1.2024 w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2020-2021 postanawia: 1. odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku; 2. oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

1. Wyrokiem z 11 lutego 2025 r., I SA/Rz 591/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 27 września 2024 r. nr 1801-IEW.4250.1.2024 w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2020-2021. 2. W skardze kasacyjnej od zaskarżonego do Naczelnego Sądu Administracyjnego wyroku Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku oraz zaskarżonej decyzji organu pierwszej i drugiej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega oddaleniu. 3.2. Wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia sądu wojewódzkiego. Możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego jest chociażby przewidziana w przypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.), natomiast kompetencja do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej została uregulowana w art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, z mocy art. 193 P.p.s.a. może on być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Oznacza to, że brak jest podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrok ten jest nieprawomocny, a sprowadza się wyłącznie do orzeczenia w przedmiocie legalności oznaczonej decyzji. Skoro wyrok ten jest nieprawomocny, to nie podlega wykonaniu. Wniosek skarżącej w tej części podlega więc odrzuceniu ze względu na jego niedopuszczalność na podstawie art. 56 § 1 pkt 6 w związku z art. 61 § 3 i art. 193 P.p.s.a. 3.3. Odnośnie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Rzeszowie oraz decyzji organu pierwszej instancji w pierwszej kolejności wskazać należy, że Skarżąca już na etapie skargi do Sądu pierwszej instancji wnioskowała o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Efektem złożonego wniosku było rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który postanowieniem z 16 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 591/24, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie złożyła zażalenia na ww. postanowienie. W skardze kasacyjnej zawarła jednakże ponowny wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej. W tym miejscu przypomnieć należy, że oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia jego ponowienia w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 P.p.s.a. (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt II GZ 538/17, z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 222/17, z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt I FZ 392/16; orzeczenia dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/, CBOSA). Jednak wniosek Skarżącej zawarty w skardze kasacyjnej stanowi powtórzenie wniosku ze skargi (uzasadnienie wniosku zawarte w punktach skargi 52-55 odpowiada treści uzasadnienia wniosku zawartej w punktach 65-68 skargi kasacyjnej). Z ponownego wniosku złożonego przez Skarżącą w niniejszej sprawie nie wynikają żadne nowe okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Skarżąca złożyła zatem kolejny wniosek niezawierający wymaganego uzasadnienia. Natomiast, jak zostało to już wskazane powyżej, to na wnioskującym o wstrzymanie wykonania spoczywa obowiązek takiego sformułowania wniosku, aby w dokładny i wszechstronny sposób obrazował jego sytuację finansową i majątkową, a tym samym uprawdopodobnił, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do niego zasadne. Obowiązkiem Skarżącej było więc przedstawienie konkretnych, zmienionych okoliczności, które mogą wystąpić w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji, a także poparcie ich stosownymi dokumentami. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazać należy, że Skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji działała przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego wymaga się wyższego miernika dbałości o prowadzone sprawy niż od osób niezajmujących się zawodowo prawem. Taki pełnomocnik powinien wiedzieć, jakie są skutki braku wskazania konkretnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu oraz braku poparcia twierdzeń zawartych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji stosownymi dokumentami źródłowymi. Podkreślić, też należy treść art. 61 § 3 zd. pierwsze, zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi to sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W sytuacji przekazania skargi sądowi administracyjnemu, organ, co do zasady, utracił możliwość orzekania w tej kwestii (por. postanowienie NSA z 29 sierpnia 2022 r., II OSK 1444/22). Wiedza ta z pewnością była i jest znana pełnomocnikowi Skarżącego (por. postanowienie NSA z 18 maja 2022 r., sygn. akt II FSK 305/22). Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 4 w zw. z art. 193 P.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.