II FSK 577/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 marca 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 932/21 w sprawie ze skargi M. Spółki Akcyjnej w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: sprostować punkt trzeci wyroku NSA z 4 lutego 2025 r., II FSK 577/22, w ten sposób, że kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego zasądza od M, Spółki Akcyjnej w S, na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Wyrokiem z 4 lutego 2025 r., II FSK 577/22, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku WSA w Łodzi I SA/Łd 932/21 - uwzględnił skargę kasacyjną organu. Skargę kasacyjną wniesioną przez organ Sąd uznał za zasadną i na podstawie art. 188 P.p.s.a. nie tylko uchylił zaskarżony wyrok w całości, ale oddalił skargę. W punkcie trzecim sentencji Sąd postanowił o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania sadowego od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz podatnika, którego skarga została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Biorąc pod uwagę, że skarga kasacyjna została wniesiona przez organ, NSA skargę kasacyjną uwzględnił jako zasadną – oczywistą omyłką jest zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od organu – którego skarga kasacyjna była zasadna - na rzecz podatnika. Sam wynik postępowania wskazuje na to. Poza tym w uzasadnieniu wyroku znajduje się informacja, że o zwrocie kosztów postępowania sądowego w wysokości 580 zł od skarżącego na rzecz organu orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2, art. 205 § 2, art. 207 § 1 i art. 209 P.p.s.a. Mając to na uwadze, uznać należy postanowienie zawarte w sentencji wyroku o zwrocie kosztów od organu na rzecz podatnika za oczywistą omyłkę. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej: P.p.s.a.) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 P.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W niniejszej sprawie ze względu na rozstrzygnięcie (uwzględnienie skargi kasacyjnej) i treść uzasadnienia wyroku nie ulega wątpliwości, że przy sporządzaniu komputerowego wydruku sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2025 r., II FSK 577/22, doszło do błędu i omyłkowo oznaczono stronę zobowiązaną do zwrotu kosztów jako organ, czyli stronę, której przyznano rację w sporze. W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżona oczywista omyłka wystąpiła wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jej sprostowanie nie prowadzi do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. W celu stwierdzenia powyższej oczywistej omyłki nie była konieczna pogłębiona analiza akt postępowania. Wystarczy pobieżna lektura sentencji, by znaleźć kluczowe elementy wykluczające się: "ze skargi kasacyjnej DKIS", "uchyla zaskarżony wyrok", "zasądza od DKIS". Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.