II FSK 543/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. P. w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 października 2019 r., sygn. akt I SA/Lu 340/19 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 25 marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia oddalić wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego.

1. Wyrokiem z 16.10.2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie o sygn. I SA/Lu 340/19 w sprawie ze skargi A. P. uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 25.03.2019 r., nr [...], wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. Jako podstawę prawną powołano art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wyrok (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie. W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący zawarł wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na pytanie skierowane do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. P 1/19. Jako argument wniosku, skarżący wskazał, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania w przedmiocie stwierdzenia niekonstytucyjności przepisów, które są podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania na podstawie tej przesłanki ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który ocenia, czy celowe jest wstrzymanie biegu rozpoznawanej sprawy (postanowienie NSA z 16.05.2013 r., II OZ 366/13). Ustawodawca pozostawia to więc do uznania sądu. Zawieszenie postępowania jest celowe jedynie w przypadku zaistnienia miedzy dwoma postępowaniami takiej relacji, w której rozstrzygnięcie sprawy, w której postępowanie ulega zawieszeniu, zależy od wyniku drugiego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 24.11.2008 r. o sygn. II FPS 4/08 uznał, że art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Nie powstaje w przypadku, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji mogą mieć wpływ jedynie ustalenia faktyczne dokonane przez wskazany w przepisie inny organ lub sąd (zob. wyrok NSA z 15.09.2017 r., I GSK 613/17). Związek postępowań, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., nie może być jedynie pośredni (/. Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, aby sformułować wypowiedź, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Celowość zawieszenia postępowania przez sąd administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana także z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2.04.1997 r., Dz. U. Nr 78, poz. 483) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podnoszone przez skarżącego okoliczności nie mogą zostać uznane za uzasadniające zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Skarżący we wniosku o zawieszenie postępowania bardzo ogólnie przedstawił bowiem argumentację na poparcie swego żądania i tym samym nie wykazał, jaki jest związek pomiędzy rozpoznawaną sprawą a sprawą, z powodu której postępowanie miałoby być zakończone. W takim stanie sprawy należy uznać, że brak jest przesłanki do zawieszenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny dodaje, że w przypadku stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności z Konstytucją art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.) skarżący może rozważyć wystąpienie w myśl art. 190 ust. 4 Konstytucji z wnioskiem o wznowienie postępowania na podstawie art. 240 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 241 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.). 3.3. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 i art. 193 p.p.s.a.