II FSK 502/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy sprostowania z urzędu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt II FSK 502/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3756/14 w sprawie ze skargi R[...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2014 r. nr IPPB3/423-571/14-2/PK1 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt II FSK 502/16, w ten sposób, że na stronie 10 uzasadnienia tego wyroku wykreślić zdanie: "O kosztach orzeczono na podstawie art.204 pkt 2 p.p.s.a."

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.") sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Innymi słowy sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w sentencji orzeczenia tj. tak w jego części wstępnej (komparycji) oraz w rozstrzygnięciu (tenorze), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Trafnie przyjmuje się, że oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami sprawy. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej błędnie wpisano w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 marca 2018 r., II FSK 502/16 nieprawdziwe zdanie, że "O kosztach orzeczono na podstawie art.204 pkt 2 p.p.s.a.". W sentencji wyżej wymienionego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł bowiem o kosztach postępowania kasacyjnego, i nie było to intencją tegoż Sądu, a zdanie zawarte na stronie 10 uzasadnienia stanowiło oczywistą omyłkę pisarską. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.