II FSK 47/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Ł. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 181/14 w sprawie ze skargi Ł. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 5 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2017 r., sygn. akt II FSK 47/15, w ten sposób, że w wersach: trzecim od dołu, ósmym od dołu, oraz jedenastym od dołu, zamiast błędnie wpisanego nazwiska strony postępowania: "S." wpisać prawidłowe "S.".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1308 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2016 r., II FSK 1772/13). W niniejszej sprawie w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2017 r., II FSK 47/15, na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, w wersach: trzecim od dołu, ósmym od dołu, oraz jedenastym od dołu, jako nazwisko strony postępowania wskazano błędnie "S." zamiast prawidłowego "S.". Nie ulega wątpliwości, że zaistniałe błędy są w istocie oczywistymi omyłkami pisarskimi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować opisaną omyłkę z urzędu.