II FSK 467/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Antoni Hanusz /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Jan Grzęda Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska- Nowacka po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 211/21 w sprawie ze skargi A. R. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych 1. oddala skargę kasacyjną 2. zasądza od A. R. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

1. Wyrokiem z 6 lipca 2021 r., w sprawie I SA/Kr 211/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. R. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. 2. Skargę kasacyjną od tego wyroku złożyła skarżąca. Wyrok zaskarżyła w całości, zarzucając mu w ramach podstawy z art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej; "p.p.s.a.") naruszenie: a) art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. poprzez brak dokonania oceny zarzutów skargi, wskazujących na naruszenie przez organy podatkowe art. 217 par. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r.. poz. 1325 ze zm., dalej: "o.p.") polegające na braku ustosunkowania się do wszystkich argumentów strony, b) art. 14b § 5 o.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, że nie doszło do jego naruszenia przez Dyrektora KIS pomimo, że Dyrektor KIS błędnie przyjął, że elementy stanu faktycznego w sprawie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2015 r. w sytuacji gdy strona złożyła zapytanie dotyczące sposobu opodatkowania swoich dochodów z działalności rolniczej jako rolnik indywidualny w latach 1980 - 2010 r. a nie jego wysokości i nie występuje tożsamość elementów stanu faktycznego. Skarżąca wniosła w związku z tym o uchylenie zaskarżonego wyroku, na podstawie art. 188 p.p.s.a. tj. uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, rozpoznanie skargi i w konsekwencji uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia, albo ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego wyroku, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a, o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej, zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. 3. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna podlega oddaleniu. Z uwagi na treść rozstrzygnięcia uzasadnienie niniejszego wyroku ogranicza się do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, stosownie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ma podstaw do uznania, iż zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem przepisów powołanych w treści skargi kasacyjnej. Ocena prawna i faktyczna dokonana w zaskarżonym orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, a ponadto uwzględnia wszelkie okoliczności faktyczne zaistniałe w sprawie. Okoliczność, że skarżąca nie podziela stanowiska sądu administracyjnego, jak i przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia, nie może czynić zarzutów skargi kasacyjnej uzasadnionymi. Zgodnie z art. 14 b § 5 o.p. nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego albo w porozumieniu podatkowym, o którym mowa w art. 20zb. Przepis art. 14b § 5 o.p. dotyczy zatem zaistniałych elementów stanu faktycznego. Nie dotyczy natomiast zdarzeń przyszłych, które siłą rzeczy nie zaistniały, nie wywoływały skutków prawnych i nie mogą być przedmiotem toczącego się postępowania. Dodatkowo wskazać należy, że przepis art. 14b § 5 o.p. w swojej treści jest niewątpliwie podobny do treści art. 165a § 1 o.p., gdzie w istocie ustawodawca wyliczył dwie podstawy do odmowy wszczęcia postępowania: 1) gdy żądanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną lub 2) jeżeli z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Zasadniczym celem postępowania prowadzonego na podstawie art. 25b u.p.d.o.f jest natomiast wyjaśnienie źródeł sfinansowania poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku a przy okazji doprowadzenie do weryfikacji wysokości dotychczas uiszczonego podatku dochodowego z innych źródeł przychodów wymienionych w art.10 u.p.d.o.f, w zakresie, w jakim nie upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 20 ust. 1b u.p.d.o.f, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się także przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzące ze źródeł nieujawnionych. Nie ulega wątpliwości, że elementy stanu faktycznego związanego z pytaniami zawartymi we wniosku, wiążą się z prowadzonym przez właściwy organ podatkowy postępowaniem podatkowym (wymiarowym) i dotyczą tych samych elementów stanu faktycznego, tj. przychodów (dochodów) uzyskanych z działalności rolniczej w latach 1980-2010, które mogą uzasadniać wydatki poczynione przez skarżącą w roku 2015. Interpretacja wydana w żądanym przez skarżącą zakresie dotyczyłaby zatem kwestii podlegających ocenie w prowadzonym postępowaniu podatkowym. Mając na uwadze wszystkie przedstawione wyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną uznając ją za bezzasadną. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 oraz art. 205 § 2 i § 4 tej ustawy.