II FSK 461/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 481/24 w sprawie ze skargi J. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 maja 2024 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.296.2024.1.MG w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 sierpnia 2025 r. o sygn. akt II FSK 461/25 w zakresie oznaczenia sygnatury sprawy w ten sposób, że zamiast błędnej sygnatury akt: "I FSK 461/25", wpisać właściwą sygnaturę akt: "II FSK 461/25".

Wyrokiem z 13 sierpnia 2025 r., sygn. akt II FSK 460/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. K. (dalej jako "skarżąca"), od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 27 listopada 2024 r. o sygn. akt I SA/Wr 481/24 w sprawie ze skargi skarżącej na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 maja 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że przy sporządzaniu komputerowego wydruku przy pomocy edytora tekstów, w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 sierpnia 2025 r., sygn. akt II FSK 461/25, doszło do błędu i omyłkowo wskazano błędną sygnaturę. W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżone oczywiste omyłki wystąpiły wbrew zamierzeniu sądu, zaś ich sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia (por. np. postanowienie NSA z 16 października 2018 r., I OZ 962/18). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza to również fakt, że w celu stwierdzenia powyższej oczywistej omyłki nie była konieczna pogłębiona analiza akt postępowania (por. np. postanowienie NSA z 30 listopada 2011 r., I OZ 907/11), nie doszło do mylnego ustalenia faktu (por. np. postanowienie NSA z 26 października 2011 r., I OZ 804/11), a zaistniałe nieprawidłowości były natychmiast rozpoznawalne i wynikały z treści orzeczenia (por. np. postanowienie NSA z 14 czerwca 2012 r., I FSK 561/11). Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.