II FSK 402/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 grudnia 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 779/24 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 r. postanawia: z urzędu sprostować błąd rachunkowy w punkcie 2. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2026 r., sygn. akt II FSK 402/25 przez zastąpienie kwoty 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych kwotą 3600 (słownie: trzy tysiące sześćset) złotych.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16.04.2026 r., sygn. akt II FSK 402/25 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18.12.2024 r. sygn. akt I SA/Gd 779/24 w pkt 1. oddalił skargę kasacyjną, zaś w pkt 2. zasądził od M. P. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 5.400 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W myśl art. 156 § 2 p.p.s.a. o sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 34.619 zł, a zatem zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2026 r., poz. 118) organowi administracji publicznej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 3.600 złotych, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu postanowienia o kosztach zawartym w uzasadnieniu wyroku. W pkt 2. sentencji wyroku doszło zatem do błędu rachunkowego i została wpisana błędna kwota 5.400 złotych. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny sprostował pkt 2. wyroku, zasądzając od skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 3.600 zł. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia