II FSK 3938/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Jagiełło, , , po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w W.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 424/14 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w W.) z dnia 23 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 424/14, uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów (z upoważnienia którego działał Dyrektor Izby Skarbowej w W.) z dnia 23 października 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Od powyższego wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając z upoważnienia Ministra Finansów, wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego żądając jego uchylenia w całości i przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenia na rzecz organu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. pełnomocnik organu cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Gruszczyński w pracy zbiorowej: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak“ skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu uiszczonego od skargi kasacyjnej oparto na art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.