II FSK 3825/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi K. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1072/10 w sprawie ze skargi kasacyjnej K. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 513/09 w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 30 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: 1) umorzyć postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego; 2) zwrócić K. M. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi o wznowienie postępowania sądowego w kwocie 696 zł (sześćset dziewięćdziesiąt sześć złotych).

Wyrokiem z 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt II FSK 1072/10) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. M. – nazywanej dalej "Skarżącą", od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 1 grudnia 2009 r. (sygn. akt I SA/Sz 513/09) w przedmiocie zryczałtowanego podatku od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzącego ze źródeł nieujawnionych. W skardze o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem, na podstawie art. 270 i art. 272 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Skarżąca wniosła o uchylenie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jak również decyzji podatkowych. Pismem z 4 lipca 2014 r. pełnomocnik Skarżącej cofnął skargę o wznowienie postępowania, wnosząc równocześnie o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona, która wniosła skargę o wznowienie postępowania może ją cofnąć na podstawie art. 60 w zw. z art. 276 P.p.s.a. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże uznaje się jej cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. To z kolei, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 276 P.p.s.a., obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do umorzenia postępowania sądowego. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika strony skarżącej należy zwrócić uwagę, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w przypadku cofnięcia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 276 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.