II FSK 382/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w przedmiocie sprostowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 382/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej W.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 359/16 w sprawie ze skargi W.K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony - Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy) z dnia 25 listopada 2015 r. nr ITPB2/4511-841/15/ENB w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić sprostowania wyroku

Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 382/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 16 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Bk 359/16 oraz zasądził od W.K. na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W dniu 7 sierpnia 2017 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o sprostowanie wyroku z dnia 26 kwietnia 2017 r. w ten sposób, że w miejsce niewłaściwego (błędnego) określenia w sentencji wyroku (punkt 2): "zasądza od W.K. na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego" wpisać prawidłową wysokość kosztów postępowania kasacyjnego, tj. 360 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o sprostowanie wyroku nie może zostać uwzględniony. Na wstępie należy zaznaczyć, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - powoływana dalej jako "P.p.s.a.", nie przewiduje możliwości zaskarżania wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego. Są one prawomocne od chwili ich ogłoszenia. Dotyczy to również tej ich części, która poświęcona jest rozstrzygnięciu w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a, który z mocy art. 193 P.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Mając na uwadze złożony wniosek o sprostowanie wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej domaga się zmiany rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym przedmiocie nie dotyczy sprostowania oczywistej omyłki, błędu pisarskiego ani rachunkowego i wobec tego nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek powyższy nosi w istocie cechy odwołania od postanowienia o kosztach, które od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Ponadto należy zaznaczyć, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 382/17, w podstawie orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny wskazał także art. 207 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem, w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części. Z uwagi na charakter sprawy i towarzyszące jej okoliczności (inny organy publiczny współprzyczynił się do powstania negatywnych konsekwencji podatkowych u Skarżącego), kierując się wynikającą z powyższego przepisu zasadą słuszności, Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w części. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.