II FSK 3739/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Grzęda (sprawozdawca), Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA del. Alina Rzepecka, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 2879/17 w sprawie ze skargi E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Warszawie na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z 5 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2879/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Od powyższego wyroku Sądu pierwszej instancji skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik spółki. Wystąpił o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Autor skargi kasacyjnej zarzucił naruszenia: - art. 151 w zw. z art. 133 § 1, art. 106 § 3 i 4 w zw. art. 119 pkt 3, art. 120 i art. 90 § 1 oraz art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), § 3 pkt 2 i pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") w zw. z art. 306a § 1, § 2 pkt 2, § 3 art. 306b § 1 i 2 w zw. z art. 14o § 1, art. 14d § 1 i § 2 art. 152a § 1, § 2, § 3, § 4 i § 5 w zw. z art. 152 § 3 art. 152a § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 3, § 2, § 3, § 4, § 5, § 6 art. 144a § 1, § 1a, § 1b , art. 144 § 5, art. 144b § 1, § 2, § 3 § 4, art. 14d § 1 i § 2, art. 14o § 1, art. 14h art. 14i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej "O.p.") i w zw. z art. 223 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 206 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016r. poz. 1948) w zw. z art. 3 pkt 1, pkt 3, pkt 4, pkt 14, pkt 20 ustawy z dnia 17 lutego 2015 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. 2014 poz. 1114) i § 8 pkt pkt 8 i 9, ust.3 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 czerwca 2014 r. w sprawie zasad potwierdzania, przedłużania ważności, unieważniania oraz wykorzystania profilu zaufanego elektronicznej platformy usług administracji publicznej (DZ. U. poz. 778) przez błędne przyjęcie, że interpretacja indywidualna z 31 sierpnia 2016 r. została wysłana za pomocą platformy ePUAP na adres elektroniczny pełnomocnika wskazany w pełnomocnictwie szczególnym i została uznana za doręczoną 14 września 2016r., w sytuacji gdy na adres pełnomocnika nie zostało skutecznie wysłane żadne powiadomienie ani interpretacja, nie zostało skutecznie wysłane ani powiadomienie o przesyłce z platformy ePUAP na adres email wskazany przez pełnomocnika, ani nie było żadnej przesyłki na platformie i skrzynce pełnomocnika na platformie ePUAP, mimo iż pełnomocnikowi zostało doręczone 16 września 2016 r. powiadomienie o przesyłce z Urzędu Skarbowego L. i poczta ta została odebrana 30 września 2016 r., żadnej innej korespondencji z września 2016 r, na skrzynce nie było, wobec tego skoro skutecznie nie wysłano interpretacji to uznać należy, iż wskutek upływu terminu wydano tzw. interpretację milczącą a wobec tego winno zostać wydane zaświadczenie jak we wniosku, a nadto w aktach sprawy brak dowodu, iż zostało doręczone skarżącej powiadomienie, o którym mowa w art. 152a O.p., a organ w tym przedmiocie nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego, mimo zgłaszanych okoliczności i zastrzeżeń, - art. 151 w zw. z art. 133 § 1, art. 106 § 4 i w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 90 § 1 oraz art. 141 § 4 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w zw. z art. 14o § 1, art. 14d § 1 i § 2 art. 152a § 1, § 2, § 3, § 4 i § 5 O.p. w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy oraz niezastosowanie art. 14d § 2 w zw. z art. 14o O.p., z których wynika w sposób jasny, że istotne znaczenie dla zachowania terminu ma nie wydanie interpretacji indywidualnej przed upływem terminu, ale przesłanie stronie przed upływem terminu zawiadomienie, o którym mowa w art. 152a § 1 O.p. dotyczącego tej interpretacji, - art. 141 § 4 P.p.s.a. w stopniu, który ma istotny wpływ na wynik sprawy przez sporządzenie przez Sąd uzasadnienia zaskarżonego wyroku z naruszeniem dyrektyw wynikających z tego przepisu, a mianowicie niewskazanie w nim czy terminu zawitego do wydania interpretacji Sąd upatruje w wydaniu interpretacji, w doręczeniu tejże interpretacji, czy też stosuje art. 14d § 2 O.p. oraz niewyjaśnienie, na jakiej podstawie Sąd uznał, że organ przesłał stronie powiadomienie o którym mowa w art. 152a § 1 O.p. w sytuacji gdy brak było w aktach sprawy takiego dowodu, a organ nie prowadził żadnego postępowania wyjaśniającego w tym względzie, a jak słusznie wskazał Sąd organy przed wydaniem zaświadczenia winny przeprowadzić w niezbędnym zakresie - w tej sprawie co do kwestii skutecznego przesłania stronie zawiadomienia z art. 152a § 1 O.p. postępowanie wyjaśniające. Ponadto pełnomocnik spółki wniósł o dopuszczenie w trybie art. 106 § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. jako dowodu w sprawie składanych w ślad za skargą kasacyjną wydruków z print screen ze skrzynki email: [...] oraz skrzynki ePUAP: [...] na okoliczność, że na adres pełnomocnika nie zostało skutecznie wysłane żadne powiadomienie ani interpretacja, nie zostało skutecznie wysłane ani powiadomienie o przesyłce z platformy ePUAP na adres email wskazany przez pełnomocnika, ani nie było żadnej przesyłki na platformie i skrzynce pełnomocnika na platformie ePUAP, mimo iż pełnomocnikowi zostało doręczone 16 września 2016 r. powiadomienie o przesyłce Urzędu Skarbowego L. i poczta ta została odebrana 30 września 2016 r., żadnej innej korespondencji z września 2016 r. na skrzynce nie było. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ podatkowy wniósł jej oddalenie oraz zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając niniejszą skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie ma ona uzasadnionych podstaw wobec czego należało ją oddalić. Pomimo szeregu zarzutów postawionych rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w istocie sprowadzają się one do próby wykazaniu błędów procesowych organu interpretacyjnego w zakresie doręczenia interpretacji indywidualnej przy pomocy środków komunikacji elektronicznej. W ocenie skarżącej organ uchybił trzymiesięcznemu terminowi do wydania interpretacji indywidualnej, albowiem w terminie do wydania interpretacji indywidualnej, stosowanie do art. 14d § 2 O.p. nie przesłał do pełnomocnika skarżącej zawiadomienia, o którym mowa w art. 152a § 1 O.p. Na skutek upływu ww. terminu, zdaniem skarżącej organ interpretacyjny powinien wydać zaświadczenie potwierdzające istnienie "interpretacji milczącej". Przede wszystkim prawidłowo Sąd pierwszej instancji wskazał, że obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek o wydanie zaświadczenia było porównanie treści żądania strony ze stanem rzeczy wynikającym ze wszelkich, posiadanych przez niego danych (art. 306b § 1 i § 2 O.p.). W konsekwencji, gdy dane niezbędne do wydania zaświadczenia pozwalają na stwierdzenie braku zgodności między treścią żądania, a stanem rzeczywistym wynikającym z posiadanych przez organ danych, to taka sytuacja dopiero wymusza na organie wydanie postanowienia odmawiającego wydanie zaświadczenia. Natomiast przed ewentualnym wydaniem zaświadczenia możliwe jest przeprowadzenie przez organ postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 306b § 2 O.p. Postępowanie to sprowadza się tylko do badania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji i innych danych, które pozostają w dyspozycji organu mającego wydać zaświadczenie. W konsekwencji tego, ustalenia czynione przez organ są ograniczone. Nie ma on, bowiem kompetencji do wykorzystywania na potrzeby wystawiania zaświadczenia, danych, które nie znajdują się w dyspozycji tego organu. Zatem postępowanie określone w art. 306b § 2 O.p. jest postępowaniem wyjaśniającym, nie jest natomiast sensu stricto postępowaniem dowodowym. Z akt sprawy wynika, że 4 lipca 2016 r. do organu wpłynął wniosek o wydanie interpretacji, zaś interpretacja została wydana 31 sierpnia 2016 r. i doręczona 14 września 2016 r. Zatem interpretacja indywidualna została wydana i doręczona przed terminem 3 miesięcznym stosowanie do art. 14d O.p. Z akt sprawy wynika również, że po podwójnym awizowaniu na publicznym portalu ePUAP organ doręczył pełnomocnikowi interpretację indywidualną. Z wydruków z systemu ePUAP wynika, że w przedmiotowej sprawie pierwsze zawiadomienie o odbiorze interpretacji indywidualnej zostało przesłane pełnomocnikowi 31 sierpnia 2016 r., natomiast drugie 8 września 2016 r. A zatem, zgodnie z art. 152a § 3 O.p., interpretacja została uznana za skutecznie doręczoną profesjonalnemu pełnomocnikowi 14 września 2016 r. Powyższy fakt wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (k. 10 akt administracyjnych). Wobec powyższego nie można twierdzić, że w niniejszej sprawie doszło do wydania interpretacji milczącej. Zważywszy na powyższe zasadnie organ odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego istnienie milczącej interpretacji w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny wydając zaskarżony wyrok nie uchybił przepisom prawa, a wyrok odpowiada prawu. Za bezzasadne należy również uznać, prowadzenie na etapie postępowania kasacyjnego dowodów z załączonych do skargi dokumentów, skoro te nie zostały dołączone do skargi wywiedzionej przed Sądem pierwszej instancji. Ich przeprowadzenia nie spełnia warunków zakreślonych w art. 106 § 3 P.p.s.a., w kontekście zakazu prowadzenia całości postępowania wyjaśniającego przed sądem, a nie jedynie dowodów uzupełniających z dokumentów. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., skargę kasacyjną oddalił. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 209 w zw. z art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, a podstawę ku temu stanowił art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.).