II FSK 362/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, Sędzia WSA del. Mirosław Surma, Protokolant Justyna Papiernik, po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2020 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej I. sp. z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 października 2017r. sygn. akt I SA/Po 32/17 w sprawie ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 14 września 2016r. nr IBPB-2-1/4514-319/16-2/PM w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a: 1. sprostować rubrum wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 października 2017r. sygn. akt I SA/Po 32/17 w ten sposób, że w linijce 5 od dołu słowa " Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu", zamienić na " Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach", 2. umorzyć postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt I SA/Po 32/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę I. sp. z. o. o. z siedzibą w P. (dalej: spółka) na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 14 września 2016 r. w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła spółka. Pismem z dnia 18 grudnia 2019 r., złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, była pełnomocnik spółki poinformowała, że w dniu 25 czerwca 2019 r. spółka została wykreślona z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego po przeprowadzeniu likwidacji (data uprawomocnienia wykreślenia to 24 lipca 2019 r.). Na dowód powyższego załączyła informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie kasacyjne należało w tej sprawie umorzyć. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369: dalej: P.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej) i pkt 2 (śmierć strony). Przepis ten, na mocy art. 193 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe wtedy, gdy w jego toku wystąpią takie zdarzenia, w następstwie których sprawa sądowoadministracyjna definitywnie nie może być kontynuowana. Bezprzedmiotowość może wyniknąć z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. W niniejszej sprawie nastąpiła ona z przyczyn podmiotowych, co wynika z pisma pełnomocnika skarżącej spółki, zawierającego informację, że spółka została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 25 czerwca 2019 r. Okoliczność ta jest niesporna i ma ona potwierdzenie w danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym aktualnym na moment rozpoznawania niniejszej sprawy. Wykreślenie z Rejestru Przedsiębiorców oznaczało zakończenie bytu prawnego spółki, jako osoby prawnej, skutkujące następczą utratą zdolności sądowej, tj. zdolności do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze strony. W wypadku bowiem wykreślenia spółki z o.o. z Krajowego Rejestru Sądowego nie ma innego podmiotu (następcy prawnego), który mógłby przejąć aktywa i pasywa spółki, która utraciła swój byt prawny, a tym samym utraciła zdolność sądową (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 października 2010 r., sygn. akt II GSK 737/09) W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postępowanie kasacyjne stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił o umorzeniu postępowania kasacyjnego. Ponadto w puncie 1 postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny sprostował oczywistą omyłkę pisarską zawartą w rubrum wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt I SA/Po 32/17, w ten sposób, że błędnie wskazaną nazwę organu administracji tj. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu zastąpił nazwą prawidłową, czyli Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach. Zasadność niniejszego sprostowania nie budzi w sprawie żadnych wątpliwości. Z interpretacji indywidualnej (k. 7 akt administracyjnych) bezsprzecznie bowiem wynika, że została ona wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów. Nie ulega zatem wątpliwości, że zaistniały błąd jest w istocie oczywistą omyłką pisarską, dlatego na podstawie art. 156 § 1, § 2, i § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił go sprostować.