II FSK 3618/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA del. Marek Olejnik, Protokolant Joanna Bańbura, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej z wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt II FSK 3618/14 w sprawie ze skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 162/14 w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. K. (dalej jako "Skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 162/14, oddalającego skargę Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej oraz zasądził od Skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia 10 kwietnia 2017 r. Skarżący działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego o dodatkowego postanowienie, które według art. 189 P.p.s.a. powinien był umieścić z urzędu. Wobec faktu, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał zasadności zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej, w ocenie Skarżącego, uzasadnionym staje się wniosek o uzupełnienie wyroku na zasadzie art. 189 w zw. z art. 183 § 2 pkt 1 oraz art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. albo wystąpienie do Prezesa NSA o zainicjowanie procedury unieważnienia orzeczenia Sądu pierwszej instancji w trybie art. 172 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Dopuszczalność uzupełnienia wyroku jest konsekwencją zasady, według której sąd ma obowiązek objąć jednym rozstrzygnięciem całość sprawy. Uzupełnić to znaczy uczynić zupełnym, kompletnym; dopełnić; kompletować; stanowić dopełnienie czegoś (por. Słownik języka polskiego..., t. 3, s. 642). Strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2016). Wobec powyższego należy zaznaczyć, że wniosek Skarżącego o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2017 r. nie przystaje do treści art. 157 § 1 P.p.s.a., na podstawie którego został wniesiony. Skarżący nie wnosi bowiem o uzupełnienie wyroku, a o zmianę rozstrzygnięcia, podając przy tym podstawę prawną, która, w jego ocenie, byłaby w niniejszej sprawie właściwa. Tego rodzaju żądanie jest niedopuszczalne w świetle art. 157 § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 157 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.