II FSK 3577/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 28 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku o wydanie zaświadczenia dotyczącego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2019 r. sygn. akt II FSK 3577/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej K. B.V. z siedzibą w H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 1079/16 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r. i 2013 r. postanawia: oddalić wniosek.

Wnioskiem z dnia 21.08.2026 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku wniósł na podstawie art. 53 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 z dnia 12.12.2012 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz. U. UE. L. z 2012 r., Nr 351, poz. 1, dalej: Rozporządzenie) o wydanie zaświadczenia dotyczącego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.10.2019 r., sygn. akt II FSK 3577/17, na formularzu określonym w załączniku do Rozporządzenia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaświadczenie jest niezbędne do egzekucji wierzytelności określonej w punkcie 2 wyroku na terytorium Królestwa Niderlandów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 Rozporządzenia zainteresowana strona może wystąpić o wydanie zaświadczenia dotyczącego orzeczenia wydanego w sprawie objętej zakresem zastosowania Rozporządzenia, to jest orzeczenia w sprawie cywilnej lub handlowej. Zgodnie jednak z art. 1 Rozporządzenia zawarte w nim regulacje nie mają zastosowania do "spraw podatkowych, celnych, administracyjnych ani spraw dotyczących odpowiedzialności państwa za działania lub zaniechania w wykonywaniu władzy publicznej (acta iure imperii)". Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.10.2019 r. (II FSK 3577/17), którego dotyczy wniosek, zapadł w sprawie, której przedmiotem było określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych, a więc w sprawie podatkowej. Nie zapadł zatem w żadnej ze spraw należących do kategorii objętych regulacjami Rozporządzenia, natomiast zapadł w sprawie należącej do kategorii spraw wyłączonych z tej regulacji. Wnioskodawca przy tym nie wyjaśnił, dlaczego sprawę podatkową względnie sądowoadministracyjna uznaje za tożsamą ze sprawą o charakterze cywilnym lub handlowym oraz z jakiej podstawy prawnej wywodzi, że wyłączenie przewidziane w art. 1 Rozporządzenia nie obejmuje sprawy, w której wniosek złożono. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do zastosowania przepisów Rozporządzenia do sprawy wskazanej we wniosku, co prowadzi do oddalenia tego wniosku na podstawie art. 160 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143.). SNSA Tomasz Zborzyśki