II FSK 341/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 października 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 468/18 w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 24 kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: odrzucić wniosek.

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 października 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 468/18, którym oddalono skargę A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 kwietnia 2018 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazano na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wskazać należy, że kompetencja do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej została uregulowana w art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże wskazany przepis dotyczy wyłącznie wstrzymania wykonania aktów, bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a na mocy art. 193 p.p.s.a. może on być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia sądu wojewódzkiego. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w wypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że brak jest podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (tak samo: postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 774/19). Wobec tego, skoro strona skarżąca w skardze kasacyjnej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku WSA w Lublinie, to wniosek taki należało odrzucić jako niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.