II FSK 3270/15

Dnia 26 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska – Nowacka po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3270/15 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 722/15 w sprawie ze skargi A. Z. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2014 r. nr IBPB II/1/415-786/14/JP w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: sprostować z urzędu oczywisty błąd rachunkowy zawarty w punkcie drugim sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3270/15 w ten sposób, że w miejsce "kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt)" wpisać "kwotę 280 (słownie: dwieście osiemdziesiąt)".

W sentencji wyroku z 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3270/15, Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od A. Z. na rzecz Szefa Krajowej Administracji Skarbowej kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W piśmie z 18 kwietnia 2018 r. pełnomocnik organu zwrócił się z wnioskiem o sprostowanie oczywistego błędu rachunkowego, zawartego w powyższym wyroku, poprzez wskazanie w miejsce zasądzonej kwoty 180 zł - kwotę 280 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Regulacja art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej jako "p.p.s.a."), który z mocy art. 193 cytowanej ustawy ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się określonych uchybień. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie stronie strony, co wynika z art. 159 p.p.s.a. (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. 4, Warszawa 2012, s. 420 - 421 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 kwietnia 2011 r., II FSK 1258/09; z 15 września 2016 r., II FSK 1300/14 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Jak trafnie zauważył wnioskodawca na kwotę zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego powinna się składać kwota 100 zł uiszczona przez organ tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, jak również kwota 180 zł poniesiona tytułem zastępstwa procesowego ustalona na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) – czyli łącznie 280 zł, a nie 180 zł, jak wskazano w punkcie drugim sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie orzeczono bowiem na podstawie art. 203 pkt 2, art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a., co wynika również z uzasadnienia prostowanego wyroku. Wskazanie w powołanym wyżej orzeczeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego jako kwoty 180 zł, a nie 280 zł, stanowi błąd rachunkowy, który Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.