II FSK 3239/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter, , , po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. z siedzibą w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 360/17 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 13 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie kosztów egzekucyjnych postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji wyroku NSA z 18 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3239/17, w ten sposób, że w miejscu oznaczenia daty postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie wskazać "13 lutego 2017 r. " zamiast "13 lutego 2014 r.".

Naczelny Sąd Administracyjny w sentencji wyroku z 18 września 2019 r. błędnie wskazał datę zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie, tj. zamiast 13 lutego 2017 r., wpisano 13 lutego 2014 r. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów, natomiast za błąd rachunkowy uznaje się błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, a w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04). W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny postanowił sprostować oczywistą omyłkę, stosowanie do treści art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.