II FSK 3229/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy sprostowania z urzędu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt II FSK 3229/16 w sprawie ze skargi kasacyjnej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 349/16 w sprawie ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. na interpretację indywidualną Wójta Gminy K. z dnia 14 grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: sprostować sentencję wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt II FSK 3229/16 w ten sposób, że w punkcie 3 (trzecim) sentencji wyroku, po słowach "zasądza od", w miejsce słów "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.", wpisać słowa "Wójta Gminy K.".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012 r., s. 414, uw. 2). Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w rubrum, samej sentencji orzeczenia, jak i w uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982/10/155). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że w wyniku oczywistej omyłki przy sporządzaniu komputerowego wydruku sentencji wyroku przy pomocy edytora tekstów, w punkcie 3 (trzecim) sentencji wyroku z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt II FSK 3229/16, omyłkowo wskazano "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. ", zamiast prawidłowo "Wójta Gminy K.", jako nazwę organu, od którego zasądzono zwrot kosztów postępowania. Błąd ten ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, o której mowa w cytowanym wyżej przepisie. W celu usunięcia niezgodności pomiędzy rzeczywistą wolą i wiedzą Sądu a ich wyrażeniem na piśmie (K. Piasecki w: Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem, W. Pr. 1989 t. 2, s. 564 uw. 2; J. P. Tarno – op. cit. s. 414, uw. 4), na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.