II FSK 3200/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 127/17 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić P. S.A. z siedzibą w P. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 469 (słownie: czterysta sześćdziesiąt dziewięć) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 127/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę P. S.A. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 17 listopada 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. Od ww. wyroku spółka złożyła skargę kasacyjną, a następnie pismem z dnia 13 listopada 2018 r. ją cofnęła. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona, która wniosła skargę kasacyjną, może ją cofnąć (art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Cofnięcie skargi kasacyjnej wiąże sąd, jednakże uznaje się cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. To z kolei obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do umorzenia postępowania kasacyjnego na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 193 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.