II FSK 3162/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku S. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożonego w sprawie ze skargi kasacyjnej S. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SA/Łd 156/19 wydanego w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 10 grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 7 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 156/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę S. P. (dalej skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 10 grudnia 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący. Następnie pismem z 20 maja 2020 r. (data wpływu 26 maja 2020 r.) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że "z uwagi na aktualną sytuację w kraju, gdzie na dzień złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Minister Zdrowia wprowadził stan zagrożenia epidemicznego, a skarżący, ze względu na wiek (67 lat) i problemy zdrowotne (cukrzyca i po zawałach serca) znajduje się w grupie podwyższonego ryzyka (...)" "nie może prowadzić działalności gospodarczej i osiągać jakichkolwiek źródeł zarobkowania", a utrata płynności finansowej "będzie skutkowała zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej (ogłoszenie upadłości), a w konsekwencji utratą przez skarżącego jedynego źródła utrzymania dla niego i jego rodziny" uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bowiem jej wykonanie spowoduje powstanie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Na powyższe twierdzenia skarżący przedłożył dokumenty źródłowe, potwierdzające jego sytuację finansową, majątkową i zdrowotną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, że skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z tożsamą argumentacją w sprawach I FSK 428/20, I FSK 409/20, I FSK 408/20. Naczelny Sąd Administracyjny wydając w z 15 kwietnia 2010 r. rozstrzygnięcia w postępowaniu wpadkowym wstrzymał wykonanie zaskarżonych decyzji. Treść uzasadnienia wydanych orzeczeń dostępna jest na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl/ (dalej zwana: "CBOSA"). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę w pełni aprobuje przyjęte stanowisko w rozstrzygniętych sprawach i uznaje za swoje, w związku z czym posłuży się argumentacją przyjętą w ww. postanowieniach. Z dyspozycji art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2025 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek tam zawartych. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu winien wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenie skutki. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 maja 2010 r., II FZ 182/10, z 4 lipca 2012 r., II OSK 1522/12, z 11 października 2012 r., II OZ 877/12, z 11 stycznia 2013 r., II OSK 2895/12, z 15 stycznia 2013 r.: II OSK 3070/12, I FZ 589/12, I GZ 423/12, II GSK 2086/12, z 22 stycznia 2013 r., II GSK 1990/12, z 29 stycznia 2013 r., II FZ 1048/12, z 15 marca 2013 r., II FSK 410/13, z 4 lipca 2013 r., II GZ 323/13; orzeczenia dostępne w CBOSA). Należy zatem uznać, że podmiot skarżący, w celu uzyskania tymczasowej ochrony swoich interesów poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, we wniosku kierowanym do sądu powinien wykazać związek przyczynowy między wykonaniem decyzji przed zakończeniem jej sądowej kontroli, a możliwymi negatywnymi konsekwencjami jej wykonania opisanymi w art. 61 § 3 P.p.s.a., na wypadek uchylenia decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stwierdzenie istnienia związku przyczynowego jest ustaleniem faktycznym, z którym ustawa wiąże określone skutki prawne. Odbywa się to za każdym razem na podstawie okoliczności faktycznych konkretnej sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2014 r., I FSK 1778/14, CBOSA). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w zawartym w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie ograniczając się do ogólnych wywodów na temat istoty wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zasadnie podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do utraty płynności finansowej prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa (co w dalszej kolejności doprowadzi do jego upadłości), jak również pozbawienia go zasadniczych środków trwałych niezbędnych dla prowadzenia działalności gospodarczej oraz środków finansowych niezbędnych do egzystencji skarżącego i jego rodziny. Ponadto skarżący podniósł, że wprowadzony przez Ministra Zdrowia i obowiązujący w momencie składania wniosku stan zagrożenia epidemicznego, a obecnie epidemii ze względu na jego wiek, jak i stan zdrowia uniemożliwia mu prowadzenie działalności gospodarczej, a tym samym osiąganie jakichkolwiek zysków niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa jak i osiągania innych źródeł zarobkowania, które zapewnią skarżącemu i jego rodzinie środki niezbędne do jego utrzymania i dalszej egzystencji. Skarżący opisał i uprawdopodobnił na czym miałoby polegać wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji wobec niego i na poparcie powyższych twierdzeń przedstawił stosowne dokumenty źródłowe, z których wynikało w jakiej sytuacji finansowej, majątkowej jak i zdrowotnej się znajduje. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nawet w przypadku wzruszenia przez sąd administracyjny kontrolowanych decyzji administracyjnych, tego rodzaju skutki byłyby trudne bądź niemożliwe do odwrócenia. Z tego powodu uzasadnione jest uwzględnienie wniosku strony poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosowanie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.