II FSK 3110/14

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 17 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. K. i J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 883/13 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi E. K. i J. K. na decyzję Ministra pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania; 2. oddalić wniosek skarżących o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę E. K. i J. K. na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej. U podstaw orzeczenia legło ustalenie, że skarżący nie zachowali ustawowego siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ wezwanie do ich uzupełnienia doręczono im 7 grudnia 2013 r., a skarżący przesyłkę zawierającą uzupełnioną formalnie skargę nadali w urzędzie pocztowym w dniu 16 grudnia 2014 r. Skarżący wnieśli skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Zarzucili w niej sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a. poprzez niezasadne odrzucenie ich skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Istotnie bowiem sąd pierwszej instancji nie dostrzegł, że 14 grudnia 2013 r. czyli ostatni dzień ustawowego terminu na uzupełnienie braków formalnych przypadł w sobotę. Zgodnie zaś z art. 83 § 2 p.p.s.a. w takiej sytuacji za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy dzień roboczy. Ten wypadał w poniedziałek 16 grudnia 2013 r., kiedy to skarżący złożyli w urzędzie pocztowym uzupełnioną formalnie skargę (k. 43). Tym samym odrzucenie ich skargi nastąpiło z naruszeniem przepisów wskazanych w podstawie kasacyjnej. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Na uwzględnienie nie zasługiwał natomiast wniosek skarżących o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, ponieważ przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (zob. uchw. NSA sygn. akt I OPS 4/07 ONSAiWSA 2008, Nr 3, poz. 42). Stąd orzeczono jak w punkcie 2.