II FSK 2933/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2507/18 w sprawie ze skargi Z. K. sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora lzby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. postanawia: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę zawartą w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2020 r., sygn. akt II FSK 2933/19 w ten sposób, że zamiast błędnej sygnatury akt ''II FSK 2934/19" wpisać prawidłową ''II FSK 2933/19 " oraz w wersie 9 od dołu, zamiast błędnie wpisanej sygnatury akt "III SA/Wa 2508/18", wpisać prawidłową "III SA/Wa 2507/18", w wersie 6 od dołu, zamiast wpisanego numeru "[...]' wpisać prawidłowy numer ''[...]", w wersie 5 od dołu, zamiast błędnie wpisanego przedmiotu "podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r." wpisać prawidłowy przedmiot "zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r."

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie w wyroku z 14 maja 2020 r. błędnie oznaczono sygnaturę akt rozpoznawanej sprawy oraz błędnie oznaczono sygnaturę sprawy rozpoznawanej przed Sądem pierwszej instancji. Jednocześnie w wydanym orzeczeniu błędnie wpisano numer postanowienia wydanego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, a także przedmiot badanej sprawy. Błędy w tym zakresie uznać należało za oczywistą omyłkę, tym samym zaszły podstawy do sprostowania przedmiotowego wyroku. Z powyższych względów w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 wskazanej ustawy należało orzec jak w sentencji.