II FSK 2852/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku T. J. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej T. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 107/18 w sprawie ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 30 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania.

Tomasz Jefimiuk wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 107/18. Zawarł w niej wniosek o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych w sprawach I SA/Lu 376/16 oraz I SA/Lu 1046/17. Uzasadniając wniosek wskazał, że istnieje oczywista zależności pomiędzy tymi rozstrzygnięciami a niniejszym postępowaniem. Wyżej wymienione sprawy dotyczą zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług a niniejsze postępowanie toczy się w przedmiocie przeniesienia na skarżącego odpowiedzialności podatkowej za te zobowiązania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej P.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Treść powyższego przepisu wskazuje więc na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Ponadto, stwierdzić trzeba, że posłużenie się w ww. przepisie sformułowaniem sąd może świadczy o tym, że decyzja w tym przedmiocie została pozostawiona uznaniu sądu. Obowiązkiem sądu jest zatem zbadanie, czy w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w niniejszym przepisie oraz czy wstrzymanie biegu sprawy z uwagi na te okoliczności jest celowe. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. W warunkach rozpoznawanej sprawy Sąd rozpoznający przedmiotowy wniosek nie dopatrzył się takiego związku pomiędzy przedmiotową sprawą a wskazywanymi we wniosku postępowaniami. Sprawa o sygn. akt I SA/Lu 376/16 została wszczęta na skutek skargi V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. na decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2013 r. Natomiast sprawa o sygn. akt I SA/Lu 1046/16 na decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2014 r. Wskazana przez autora wniosku sprawa o sygn. akt. I SA/Lu 1046/17 dotyczy innej spółki i pozostaje bez jakiegokolwiek związku ze sprawą niniejszą. Jakkolwiek rację ma autor wniosku wskazując, że ewentualna zmiana końcowych rozstrzygnięć dotyczących zaległości podatkowych spółki V. będzie miała wpływ na wykonanie decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności T.J. jako członka zarządu tej spółki za jej zaległości podatkowe, to związek ten jest innego rodzaju niż wskazany w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Możliwość wydania rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego lub uwzględniającego skargę na decyzję w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki, nie jest uzależniona od ostatecznej treści decyzji określającej jej zobowiązania podatkowe. Inny jest bowiem zakres kontrolowanych przez sąd przepisów. Ponadto sądy administracyjne dokonują kontroli legalności zaskarżonej decyzji na moment jej wydania. Tym samym wyroki wydane na skutek skarg kasacyjnych złożonych w sprawach I SA/Lu 376/16 oraz I SA/Lu 1046/16 nie stanowią zagadnień wstępnych w sprawie opłaty paliwowej, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych też przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie ww. przepisu oraz art. 131 i art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.