II FSK 2653/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Beata Cieloch (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia NSA Grażyna Nasierowska, Sędzia WSA del. Paweł Dąbek, po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. J. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2018 r. sygn. akt II FSK 2635/18 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2018 r. sygn. akt I SA/Po 309/18 w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 15 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia oddalić wniosek o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2018 r. sygn. akt II FSK 2635/18.

1. Wyrokiem z 13 grudnia 2018 r., sygn. akt II FSK 2653/18 Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 23 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Po 309/18 w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r.: 1) uchylił zaskarżony wyrok w całości, 2) oddalił skargę, 3) zasądził zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. 2. W piśmie procesowym, które wpłynęło do Naczelnego Sadu Administracyjnego 27 marca 2019 r. Skarżący wniósł o wykładnię wyroku co do fragmentu: "Sąd pierwszej instancji nie wskazał jednak na żadne dowody, które znajdowały się w aktach sprawy i z których by wynikało, że to firma Skarżącego prowadziła na terenie zespołu pałacowo-parkowego działalność gospodarczą w zakresie usług noclegowych i gastronomicznych oraz w zakresie organizacji imprez okolicznościowych. WSA oparł się jedynie na twierdzeniach Skarżącego i jego żony, które, co należy podkreślić, nie zostały poparte jakimikolwiek dowodami (...)." Doprowadziło to Naczelny Sąd Administracyjny do konstatacji, że w sprawie tej nie można mówić o wyodrębnieniu organizacyjnym, funkcjonalnym czy też finansowym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Wniosek o wykładnię wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. 3.1. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (vide postanowienia NSA: z 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 406/09, z 15 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 148/10, z 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1757/11; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). 3.2. Uwzględnienie wniosku Skarżącego doprowadziłoby w istocie do tego rodzaju sytuacji, która pozostawałaby w sprzeczności z charakterem przytoczonej regulacji. Żądanie Skarżącego zawarte we wniosku o dokonanie wykładni wyroku nie zmierza bowiem do usunięcia wątpliwości w zakresie rozstrzygnięcia sprawy, a stanowi w istocie polemikę z tym rozstrzygnięciem. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wyraźnie wskazuje, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem i powołuje się na szereg dowodów, które zostały w sprawie przeprowadzone, a które jego zdaniem winny być ocenione na jego korzyść i prowadzić do innych wniosków niż przyjęto w sprawie. W ocenie NSA nie można uznać, że treść fragmentu uzasadnienia wyroku, której wyjaśnienia domaga się Skarżący, sformułowana jest w sposób niejasny, utrudniający zrozumienie przedstawionego uzasadnienia czy też, aby nie była zgodna z kierunkiem rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadzając się z kierunkiem rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, uchylił wyrok WSA i oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku przedstawił powody rozstrzygnięcia i w sposób kompleksowy wypowiedział się w przedmiocie oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Skoro Naczelny Sąd Administracyjny kategorycznie wypowiedział się zarówno co do stanowiska Sądu pierwszej instancji w zakresie dowodów przedstawionych po wydaniu decyzji wymiarowej (vide pkt IV.2. uzasadnienia wyroku NSA), jak i co do stanowiska Sądu pierwszej instancji w zakresie dowodów przedstawionych czy też nieprzedstawionych przed wydaniem decyzji wymiarowej (vide pkt IV.3 i n. wyroku NSA), to nie ma żadnych podstaw, aby dokonywać wykładni fragmentu, którego treść ujęta jest wprost i bez niedomówień, a jej zrozumienie w kontekście realiów tej sprawy nie nastręcza żadnych wątpliwości. Nie można zresztą cytowanego fragmentu odczytywać w oderwaniu od kontekstu sprawy przedstawionego w uzasadnieniach wyroków obu instancji sądowych. Trudno w tej sytuacji uznać, aby wniosek Skarżącego o wykładnię wyroku był nakierowany na istniejącą potrzebę wyjaśnienia zawartej w uzasadnieniu treści. W orzecznictwie NSA przyjmuje się, że za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku, stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 24/14). W niniejszej sprawie zdaniem składu orzekającego, orzeczenie którego dotyczył wniosek nie wywołuje wątpliwości interpretacyjnych wymagających dokonania wykładni w trybie art. 158 p.p.s.a. W zupełności wystarczające do zrozumienia wskazanego fragmentu jest uważne, synchroniczne zapoznanie się z treścią uzasadnień wyroków: WSA z 23 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Po 309/18 i NSA z 13 grudnia 2018 r., sygn. akt II FSK 2653/18 wydanych w tej sprawie. 3.3. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.