II FSK 2548/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. J. G. i K. L. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 56/14 w sprawie ze skargi B. J. G. i K. L. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 7 listopada 2013 r. nr ... w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku rolnym postanawia zwrócić skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej B. J. G. i K. L. K. wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 56/14, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna, podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie zawiera zaś wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W wyroku z 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt SK 22/11 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 180 w zw. z art. 178 i art. 176 P.p.s.a. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 78 Konstytucji, a także z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa (Dz. U. nr 102, poz. 643 ze zm.). W aktach sprawy znajduje się kserokopia przedmiotowej skargi kasacyjnej (strony 51-53 akt sądowych) brak jest natomiast oryginału. Dodatkowo z pełnomocnictwa znajdującego się w aktach sprawy (strona 64 akt sądowych) nie wynika umocowanie radcy prawnego A. G. do reprezentowania K. L. K. i B.J. G. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazane braki skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, uniemożliwiające nadanie jej prawidłowego biegu, mogą ulec konwalidacji w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 176 P.p.s.a. poprzez wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia skargi kasacyjnej w podanym zakresie. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w skardze kasacyjnej zawarty jest wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, który to wniosek nie został przez Sąd pierwszej instancji rozpoznany. Wobec powyższego stosownie do art. 180 P.p.s.a. należało zwrócić wskazaną powyżej skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu celem wezwania strony do uzupełnienia dostrzeżonych braków.