II FSK 248/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2022 r. wniosku M.N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze kasacyjnej M. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 392/21 ze skargi M.N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 19 października 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 392/21, w sprawie ze skargi M.N. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 12 stycznia 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") oddalił skargę. Na powyższe rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując się na art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazał w jego uzasadnieniu, że "zaskarżona decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w K." została wydana bezpodstawnie, w konsekwencji wiec występują uzasadnione powodu, aby sądzić, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z przepisami prawa oraz istnieje obawa spowodowania nieodwracalnej szkody dla skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłankę wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie zaistnienia tych przesłanek należy jednak do ubiegającego się o ochronę, a zatem to skarżący obowiązany jest do udowodnienia okoliczności, na które się powołuje. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. Dla przykładu, w postanowieniu z dnia 3.07.2014 r., sygn. akt II OZ 661/14 (publ. CBOSA), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia". Z kolei w postanowieniu z dnia 29.05.2009 r., o sygn. akt I FZ 148/09, (publ. CBOSA) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek, które dawałyby podstawę do zastosowania środka ochrony tymczasowej. W złożonym wniosku zawartym w skardze kasacyjnej odwołał się jedynie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., ale ani nie poparł swego żądania dokumentami obrazującymi jego sytuację majątkową, ani nie uprawdopodobnił w żaden inny sposób niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Poprzestanie na ogólnym stwierdzeniach bez odpowiedniego udokumentowania wniosku uniemożliwia Sądowi poczynienie stosownych ustaleń w zakresie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, jak i wyprowadzenia z niej stosownych wniosków procesowych. Trzeba przy tym podkreślić, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie może przemawiać samo przekonanie strony o bezpodstawności decyzji w korelacji do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Kwestia bezpodstawności decyzja będzie badana w postępowaniu głównym, a nie wpadkowym, jakim jest złożony wniosek ochronę tymczasową. W konsekwencji skoro skarżący nie dopełnił obowiązków w zakresie uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, to Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany jest wniosek oddalić. Należy także wskazać, że strona wniosła o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K." a nie decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, czyli decyzji ostatecznej, będącej przedmiotem zaskarżenia. Ma to o tyle znaczenie, że decyzja organu pierwszej instancji nie może być przedmiotem wstrzymania, ponieważ przedmiotem zaskarżenia do Sądu pierwszej instancji była decyzja ostateczna organu odowłąwczego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.