II FSK 2476/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1631/13 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 22 sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia zwrócić skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

1. Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1631/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 22 sierpnia 2013 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. oddalił skargę. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). 2. Spółka (zastępowana przez pełnomocnika to jest radcę prawnego) wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od ww. wyroku. W wyniku wstępnego badania tej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań z art. 176 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skarga kasacyjna spółki, podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie zawiera zaś wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. 3. Skarga kasacyjna spółki podlega uzupełnieniu ze względu na dostrzeżony brak formalny, to jest niesformułowanie wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany, o którym to wniosku mowa w art. 176 p.p.s.a. W wyroku z dnia 8 kwietnia 2014 r., SK 22/11 (Dz. U. z 2014 r., poz. 543), Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 180 w zw. z art. 178 i art. 176 p.p.s.a. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.; dalej "Konstytucja RP"), a także z wywodzoną z art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa. Wskazany brak skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie, uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu, może ulec konwalidacji w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 176 p.p.s.a. poprzez wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia skargi kasacyjnej w podanym zakresie. Wobec powyższego na podstawie art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił wskazaną powyżej skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku celem wezwania strony do uzupełnienia dostrzeżonych braków