II FSK 2349/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1185/17 w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1185/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2017 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. Od ww. wyroku skarżąca wywiodła skargę kasacyjną, a następnie pismem z dnia 27 czerwca 2019 r. ją cofnęła. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) strona, która wniosła skargę, może ją cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 193 P.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 193 P.p.s.a. oznacza, że strona może cofnąć skargę kasacyjną, a sąd jest tym wnioskiem związany. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje umorzeniem postępowania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie, nie zachodzi sytuacja, w której cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tych okolicznościach, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.