II FSK 2325/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skarg kasacyjnych G. R. i W. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Po 143/14 w sprawie ze skargi G. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 143/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę G. R. na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. z dnia 12 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarządzeniem z dnia 19 lutego 2014 r. wezwał skarżącą G. R. pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez: - podanie czy skargą objęte jest postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 12 lipca 2013 r., nr [...], którego to datę i numer powołano w skardze, czy też postanowienie organu II instancji, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 listopada 2013 r., nr [...] znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy i powołane przez organ w odpowiedzi na skargę, - nadesłanie trzech egzemplarzy odpowiedzi na powyższe wezwanie celem załączenia do akt sądowych oraz doręczenia organowi oraz uczestnikowi postępowania, - nadesłanie odpisu skargi z dnia 14 stycznia 2014 r. celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 14 marca 2014 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 21 marca 2014 r. (piątek). Jednak w zakreślonym terminie braki formalne nie zostały uzupełnione. Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a.") orzekł o odrzuceniu skargi. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w całości skargą kasacyjną G. R., która wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym oraz o przyznanie adw. T. P. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach przyznanego Skarżącej prawa pomocy, wg norm przepisanych, powiększonego o należny podatek VAT, które nie zostało uiszczone nawet w części. Autor skargi kasacyjnej zarzucił zaskarżonemu postanowieniu na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 6 p.p.s.a., poprzez niepełne, niejednoznaczne i mylące sformułowanie wezwania z dnia 25 lutego 2014 r. do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 14 stycznia 2014 r., 2) art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3, w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., poprzez bezpodstawne wezwanie Skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na niejednoznacznym określeniu zaskarżanego postanowienia, podczas gdy brak taki nie występował w przedmiotowej skardze oraz nieprawidłowe sformułowanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych, poprzez niejednoznaczne wskazanie terminu, w którym Skarżąca miała uzupełnić braki skargi, co doprowadziło do nieskuteczności przedmiotowego wezwania, 3) art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi, mimo że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi było nieskuteczne i termin do usunięcia przedmiotowych braków nie zaczął biec, zatem nie zachodziła przesłanka odrzucenia skargi. Postanowienie z dnia 16 kwietnia 2014 r. zostało również zaskarżone w całości skargą kasacyjną uczestnika postępowania – W. R., który wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym oraz o zasądzenie na rzecz adw. G. P. – J. kosztów udzielonej z urzędu uczestnikowi pomocy prawnej według norm przepisanych, które to koszty nie zostały przez uczestnika pokryte w całości ani w części. Autor skargi kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisów postępowania w postaci: 1) art. 58 § 1 pkt 3 w z zw. z art. 49 § 1, w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy wbrew stanowisku Sądu, skarga nie zawierała braku formalnego i nie zachodziła konieczność wezwania Skarżącej do sprecyzowania, czy zaskarża postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 12 lipca 2013 r. o nr [...], czy wnosi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 listopada 2013 r. o nr [...], gdyż z treści skargi i na podstawie okoliczności sprawy można wywnioskować, iż skarżąca zaskarżyła postanowienie organu II instancji; 2) art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 6, w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi, mimo nieprecyzyjnego sformułowania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez niedokonanie pouczenia Skarżącej co do tego, jak należało liczyć siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi G. R. z dnia 14 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Celem ww. przepisów jest umożliwienie innym stronom postępowania ustosunkowanie się do wniesionego pisma procesowego i obronę swych praw. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Bez wątpienia nienadesłanie odpisu skargi stanowi istotny brak, który uzasadniał wezwanie Skarżącej na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. do jego uzupełnienia. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Należy wskazać, że w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "niedołączenie przez Skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd." Z akt sprawy wynika, że G. R. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, zaś wezwanie zawiera pouczenie o skutkach nieusunięcia braków formalnych w terminie (odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Nie zawiera jednak wskazania dnia, od którego ten termin należało liczyć. Powyższe oznacza konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia. Rzeczą Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego będzie rozpoznanie wniosku dotyczącego zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. [pic]