II FSK 2192/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala (spr.), Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Sędzia WSA (del.) Alina Rzepecka, , Protokolant Adrianna Siniarska, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2022 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 915/18 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 8 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: zawiesić postępowanie.

Wyrokiem z 7 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 915/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi M. W. (dalej: strona, skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 8 stycznia 2018 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 września 2017 r. DIAS we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając, w oparciu o podstawę z art. 174 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302. dalej p.p.s.a.), naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez zastosowanie tego przepisu w związku z art. 247 § 1 pkt 3 i 5 oraz art. 248 § 1, § 2 pkt 2 i § 3 w związku z art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 138a § 1 i art. 145 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 z późn zm., dalej: O.p.), jak również w związku z art. 31 ust. 2 pkt 2, art. 24 ust. 1 pkt 1) lit. a) ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 720, dalej: u.k.s). z uwagi na uznanie, że zgromadzony materiał dowodowy w sprawie i jego ocena, nie dostarcza jednoznacznych dowodów wskazujących, na fakt, że ustanowiony w toku postępowania kontrolnego pełnomocnik strony nie był upoważniony do odbioru decyzji kończącej postępowanie kontrolne prowadzone przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B., a przez co doręczenie przedmiotowej decyzji pełnomocnikowi spowodowało pominiecie strony w postępowaniu podatkowym, w sytuacji gdy w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo z którego wynika, iż zakres udzielonego pełnomocnictwa upoważnia również do odbioru decyzji o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1) lit. a) u.k.s. 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. przez zastosowanie tego przepisu w związku z art. 247 oraz art. 248 § 1, § 2 pkt 2 i § 3 w związku z art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. przez uznanie że decyzja organu odwoławczego z 20 listopada 2014 r. była doręczona stronie na błędny adres, co spowodowało że decyzja nie weszła do obrotu prawnego w sytuacji gdy strona samodzielnie wskazała adres na który organ ten wysłał decyzję podatkową. 3. art. 141 § 4 w związku z art. 153 p.p.s.a. przez zawarcie w uzasadnieniu wyroku zbędnych wskazań dla organu, co do dalszego postępowania przez zobowiązanie organu do wyjaśnienia kwestii już wyjaśnionych bądź nie mających istotnego znaczenia dla sprawy, jak również przez zbyt lakoniczne uzasadnienie zaskarżonego wyroku przejawiające się w szczególności brakiem wyjaśnienia przez Sąd pierwszej instancji podstawy prawnej zajętego stanowiska oraz brakiem wskazania jakie przepisy prawne naruszyły organy wydając zaskarżoną decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Postanowieniem z 2 lutego 2022 r., sygn. akt II FSK 1402/21, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy użyte w art. 138e § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) pojęcie "w sprawie podatkowej lub innej wskazanej sprawie należącej do właściwości organu podatkowego" należy rozumieć jako "w konkretnym postępowaniu prowadzonym przed organem podatkowym", czy też jako "w przedmiocie konkretyzacji wzajemnych uprawnień i obowiązków stron stosunku, którymi są organ podatkowy i indywidualny podmiot" ?" W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od udzielenia odpowiedzi przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na zadane pytanie w sprawie o sygn. akt II FSK 1402/21. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a, postanowił zawiesić z urzędu postępowanie w tej sprawie do czasu rozpoznania przedstawionego wyżej zagadnienia prawnego.