II FSK 211/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), Sędzia WSA - (del.) Alina Rzepecka, , Protokolant Honorata Klósek, po rozpoznaniu w dniu 8 października 2021 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 października 2017 r. sygn. akt I SA/Lu 490/18 w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 6 czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. postanawia: 1. zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo; 2. zawiesić postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego w sprawie II FSK 210/19 przedstawionego na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325, ze zm.) składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wyrokiem z dnia 10 października 2018 r., I SA/Lu 490/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. F. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 6 czerwca 2018 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. Sprawa skarżącego dotyczyła opodatkowania odszkodowania uzyskanego z Programu [...]. Skarżący dokonując samorozliczenia kwotę odszkodowania pierwotnie wskazał jako "przychód z innych źródeł" i opodatkował. Podatek został uiszczony. Płatnik (spółka) dysponował interpretacją indywidualną z dnia 23 września 2015 r., która zwalniała go z obowiązku dokonania potrącenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Skarżący wystąpił o zwrot nadpłaty, wychodząc z założenia, że nienależnie opodatkował odszkodowanie, skoro płatnik nie miał obowiązku potrącenia zaliczki. Organ odmówił stwierdzenia nadpłaty wskazując, że obowiązek płatnika do obliczenia pobrania i wpłacenia podatku ma charakter instrumentalny względem obowiązku podatnika. Płatnik opowiada za własne zaniechania w tym zakresie a nie za działania podatnika. Skarżący – podatnik nadal był zobowiązana do zapłaty zaliczki na podatek, albowiem na podstawie przepisów prawa materialnego był on ciągle podmiotem zobowiązanym do zapłaty zobowiązania, to płatnik był zwolniony z obowiązku jej pobrania. Została wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dniu 8 października odbyła się rozprawa. Strony zostały poinformowane, że publikacja orzeczenia nastąpi w dniu 22 października 2021 r. W dniu 22 października 2021 r. strony zostały poinformowane, że orzeczenie zostanie ogłoszone w dniu 26 października 2021 r. Postanowieniem z dnia 26 października 2021 r., trzyosobowy skład Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznając na rozprawie w sprawie II FSK 210/19, uznał, że istnieje konieczność skierowania pytania do składu siedmiu sędziów NSA. Pytanie sformułowano w następujący sposób: Czy przepis art. 26a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z poźn. zm.), znajdzie zastosowanie do sytuacji, w której płatnik wypłacając podatnikowi wynagrodzenie ze stosunku pracy - będące przychodem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) - nie obliczył, nie pobrał i nie odprowadził zaliczki na podatek dochodowy, z uwagi na posiadaną interpretację indywidualną, do której się zastosował, a która to interpretacja została następnie zmieniona bądź wygasła?" A w przypadku odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie: "Czy przepis art. 26a § 1 Ordynacji podatkowej znajdzie również zastosowanie w przypadku, gdy podatnik - realizując obowiązek samoobliczenia podatku - wpłacił należny podatek obejmujący także kwotę odpowiadającą wysokości niepobranej przez płatnika zaliczki?" Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w składzie orzekającym wiadomy z urzędu jest fakt, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zawisło postępowanie z wniosku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyżej wskazanym postanowieniu, na podstawie art. 187 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze istotę niniejszej sprawy uznał, że w sprawie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego w oczekiwaniu na podjęcie uchwały. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z 193 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia