II FSK 2076/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A sp. z o.o. z siedzibą w K. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej A sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Op 379/13 w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 15 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od gier za listopad 2011 r. postanawia oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego.

II FSK 2076/14 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Op 379/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił A sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu w przedmiocie podatku od gier za listopad 2011 r. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku spółka zawarła wniosek o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny zgodności art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. 2009 r. Nr 201 poz. 540 ze zm.) z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, w sprawie zawisłej przed Trybunałem za sygn. akt SK 3/14. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. W judykaturze (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08, dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA") podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności sąd podejmujący rozstrzygnięcie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie powyższe warunki nie zostały spełnione. Choć wskazane we wniosku przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych rzeczywiście były podstawą prawną zaskarżonej do sądu pierwszej instancji decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł wystarczającej potrzeby do zawieszenia postępowania. W sytuacji gdy Trybunał Konstytucyjny zajmie odmienne stanowisko od dotychczasowego i orzeknie o niekonstytucyjności przepisów powołanych przez spółkę we wniosku o zawieszenie postępowania to zgodnie z art. 272 § 1 p.p.s.a. i art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), skarżąca będzie mogła skorzystać z instytucji wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego czy też postępowania przed organami podatkowymi (zob. też postanowienie NSA z 17 października 2011 r., sygn. akt II FSK 1442/11, CBOSA). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 w związku z art. 193 p.p.s.a.