II FSK 2042/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. K. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 2042/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1946/11 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 13 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 30 lipca 2014 r., II FSK 2042/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1946/11 w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 13 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Pismem z dnia 30 lipca 2014 r. skarżąca zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 243 § 1 pkt 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy (art. 254 § 1 p.p.s.a.). W art. 254 p.p.s.a. określono właściwość funkcjonalną wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie w takiej sprawie powinien przeprowadzić i wydać odpowiednie postanowienie na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 lub art. 260 p.p.s.a. ten Wojewódzki Sąd Administracyjny, w którym sprawa już się toczyła. Ponieważ zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. strona może złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, należy przyjąć, że złożenie takiego wniosku podczas trwania postępowania kasacyjnego obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do przesłania wniosku strony właściwemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, w którym sprawa toczyła się w pierwszej instancji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., I OW 43/09, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznawania wniosków o przyznanie prawa pomocy nie zmienia bowiem ani to, że sprawa należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani to, że wniosek wpływa do sądu na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (por. (M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2013, s. 935). W konsekwencji wskazać należy, iż właściwość ta ma charakter wyłączny, zarówno w zakresie rozpoznawania wniosków o przyznanie prawa pomocy, jak i wniosków o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy. W odniesieniu do wniosku pełnomocnika skarżącego, ustanowionego w ramach prawa pomocy, o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wskazać należy, iż powołanym na wstępie wyroku nie zawarto rozstrzygnięcia dotyczącego tej kwestii z uwagi na to, że stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie i przez wydanie odrębnego postanowienia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym (por. postanowienie NSA z 10 lutego 2014 r., I FPS 3/13, oraz wyrok NSA z 9 lutego 2005 r., GSK 1412/04, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 – 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 22 lipca 2014 r.