II FSK 2024/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku O. S.A. z siedzibą w W. o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II FSK 2024/17, w sprawie ze skargi kasacyjnej O. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2936/16 w sprawie ze skargi O. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II FSK 2024/17, w ten sposób, że użyte w nim błędne sformułowanie: "zasądza od O. S.A. z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie" zastąpić prawidłowym: "zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz O. S.A. z siedzibą w W."

Wyrokiem z 11 czerwca 2019 r., II FSK 2024/17, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony przez O. S.A. z siedzibą w W. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 lutego 2017 r., III SA/Wa 2936/16 i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W punkcie 2 wyroku Sąd zasądził od O. S.A. z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 560 (słownie: pięćset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, co następuje: W sentencji wyroku Naczelny Sąd Administracyjny błędnie wskazał stronę, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, tj. podał, że jest to Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie. Nie jest to prawidłowe, albowiem z akt sądowych niezbicie wynika, że stroną przeciwną był O. S.A. z siedzibą w W. i to na jego rzecz powinny zostać zasądzone koszty postępowania kasacyjnego. W związku z tym wymienioną wyżej oczywistą omyłkę Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w sposób wskazany w sentencji postanowienia.