II FSK 1972/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Wojciech Stachurski, Protokolant Joanna Legieć, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. [...] sp.j. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2837/15 w sprawie ze skargi P. [...] sp.j. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2013 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2837/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. H.-U. "P[...]" sp. j. D. M., C. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2015 r. w przedmiocie w podatku od nieruchomości na 2013 r. Spółka od powyższego orzeczenia wniosła skargę kasacyjną, natomiast na rozprawie w dniu 22 stycznia 2019 r. pełnomocnik spółki cofnął złożoną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za dopuszczalne cofnięcie skargi kasacyjnej i na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. Z uwagi na przepis art. 199 p.p.s.a. brak było podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na rzecz pełnomocnika organu podatkowego.