II FSK 1925/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej W. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 1144/18 w sprawie ze skargi W. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 2022 r., sygn. akt II FSK 1925/19, poprzez wykreślenie na str. 13, akapit drugi zdania: "O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł stosownie do art. 209, art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a.".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2016 r., II FSK 1772/13). W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę zawartą w uzasadnieniu wyroku tego Sądu z 29 marca 2022 r., II FSK 1925/19, w ten sposób, że wykreślił na str. 13, akapit drugi zdania: "O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł stosownie do art. 209, art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a.". Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w sytuacji, gdy skargę kasacyjną od wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję wnosi skarżący, a Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddali, czyli w takiej sytuacji, jak występująca w rozpoznanej sprawie. Art. 204 P.p.s.a. stanowi, że w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1) organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Oczywistym jest, że treść tego przepisu jest znana Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu orzekającemu w rozpoznanej sprawie, zaś zawarcie w uzasadnieniu wyroku postanowienia o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz organu nastąpiło na skutek oczywistej omyłki, która wymagała sprostowania. Z ww. względów zaistniałą omyłkę Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a.