II FSK 1815/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 04 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 879/14, w sprawie ze skargi M.P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 9 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1) podjąć zawieszone postępowanie kasacyjne, 2) umorzyć postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z dnia 3 marca 2015 r., I SA/Gl 879/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu skargi M. P. (zwanego dalej skarżącym) na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 9 maja 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego odo osób fizycznych - oddalił skargę. Od powyższego wyroku skarżący – zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika - wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną. Pismem z dnia 4 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd, że skarżący zmarł. W aktach sprawy znajduje się odpis skrócony aktu zgonu skarżącego (karta 93). W dniu 20 listopada 2017 r. NSA zawiesił postępowanie. Ustalono właściwy sąd spadku i wystąpiono o informacje, czy toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku po skarżącym (karta 108). Z uzyskanych informacji wynika, że do dnia 7 lutego 2018 r. nie odnotowano w Rejestrze Spadkowym faktu sporządzenia dokumentu poświadczającego nabycie spadku po zmarłym skarżącym (karta nr 109). Z informacji nadesłanych z Sądu Rejonowego (karta 12) w dniu 13 marca wynika, że nie zarejestrowano sprawy o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sprawy wynika, że sprawa toczyła się w zakresie wydania interpretacji indywidualnej. Rozstrzygnięcie zawierające interpretację prawa podatkowego (podobnie jak odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) nie jest rozstrzygnięciem władczym (por. postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 2010 r., I GSK 11/10, publik. CBOSA). Nie ma także charakteru aktu stosowania prawa. Organ podatkowy, wydając interpretację, nie ustanawia żadnej normy indywidualnej, lecz jedynie przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej, której zakres przedmiotowy w tym wypadku jest zakreślony stanem faktycznym przedstawionym przez pytającego we wniosku. Z samej już tylko nazwy (interpretacja indywidualna) oraz z charakteru prawnego interpretacji podatkowej można wnioskować, że jest to "prawo ściśle związane z osobą zmarłego", o którym mowa w art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Nie bez znaczenia dla takiej kwalifikacji indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych jest również fakt, że walor ochronny indywidualnej interpretacji przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do prawa i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.