II FSK 177/19

Dnia 19 lutego 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej A. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 467/18 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 30 kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 20 września 2018 r., I SA/Sz 467/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A. L. (skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 30 kwietnia 2018 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżając powyższy wyrok w całości i zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, rozpoznanie skargi na rozprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania od organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jako nieuzasadniony podlega oddaleniu. W orzecznictwie sądowoadministacyjnym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno przy tym odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W sytuacji, gdy wykonanie decyzji polega na obowiązku zapłaty kwoty pieniężnej, wnioskujący winien dokładnie zobrazować swoją sytuację majątkową. W takim przypadku niebezpieczeństwo zaistnienia szkody wiąże się bowiem ściśle ze stanem braku środków na pokrycie należności publicznoprawnych. Obowiązek wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, która winna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej wynikającej z zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest przy tym wystarczającym złożenie samego wniosku. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona obowiązana jest wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji (por postanowienie NSA z 20 sierpnia 2018 r., II FSK 1837/18 dostępne w bazie CBOIS). Odnosząc powyższe do uzasadnienia wniosku trzeba zauważyć, że skarżący nie przedstawił żadnej argumentacji ani dokumentacji mogącej wesprzeć wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej. W związku z powyższym Sąd nie był władny dokonać oceny zaistnienia przesłanek wynikających z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.