II FSK 1744/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. sp. z o.o. w S. o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1821/14 w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2017 r. w ten sposób, że dotychczasową treść rozstrzygnięcia oznaczyć jako punkt 1 oraz dodać punkt 2 o treści: zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (dawniej: Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach działającego z upoważnienia Ministra Finansów) na rzecz M. sp. z o.o. w S. kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1744/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego z upoważnienia Ministra Finansów, w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w S. na interpretację indywidualną z dnia 28 lipca 2014 r. Odpis tego wyroku został doręczony spółce w dniu 25 września 2017 r. (k. 114 akt sprawy). Wnioskiem z dnia 26 września 2017 r., nadanym w dniu 27 września 2017 r., pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie wyroku w zakresie zgłoszonego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z odpowiednio stosowanym w postępowaniu kasacyjnym art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a. strona może, w ciągu 14 dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w wyroku z dnia 10 sierpnia 2017 r., nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego. Wprawdzie pełnomocnik radca prawny, nie był obecny na rozprawie przed Sądem, to jednak złożył w terminie przewidzianym w art. 179 p.p.s.a. odpowiedź na skargę kasacyjną. Skargę kasacyjną doręczono bowiem stronie w dniu 1 kwietnia 2015 r. (k. 70 akt sprawy) zaś odpowiedź na ten środek odwoławczy nadana została w dniu 15 kwietnia 2015 r. (k. 71 akt sprawy). W myśl art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę, tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wobec tego należało zasądzić zwrot niezbędnych kosztów postępowania, które w tej sprawie sprowadziły się do sporządzenia przez pełnomocnika organu odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, przesądził, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Wobec tego należało uzupełnić wyrok o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego i zasądzić na rzecz strony skarżącej od organu zwrot niezbędnych kosztów postępowania. Stosownie do mającego w sprawie zastosowanie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), należne koszty wynoszą 50% stawki minimalnej, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c - czyli 120 złotych, bowiem sprawę zarówno przed pierwszą, jak i drugą instancją, prowadził ten sam pełnomocnik. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza więc, że w sytuacji gdy nie orzeczono w wyroku o całości żądania (zwrocie kosztów postępowania sądowego), a wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony w terminie wynikającym z art. 157 § 1 p.p.s.a., należało uzupełnić wyrok w żądanym zakresie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 204 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.