II FSK 1595/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. sp. k. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 1232/16 w sprawie ze skargi T. sp. k. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od T. sp. k. z siedzibą w P. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (sygn. akt I SA/Kr 1232/16) oddalił skargę T. spółka komandytowa w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2016 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Spółka nie zgodziła się z powyższym wyrokiem i wywiodła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła go w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenia przepisów postępowania, mające wpływ na treść zaskarżonego wyroku tj. art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej: p.p.s.a. w związku z art. 134 i 144 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016, poz. 599, dalej: u.p.e.a.) przez dokonanie błędnej oceny legalności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie i uznanie, że złożenie przez skarżącego zażalenia nastąpiło z uchybieniem terminu, co skutkowało naruszeniem interesu skarżącego przez uniemożliwienie kontroli sądowej wydanego przez organ administracji postanowienia. W oparciu o powyższe zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zarówno kosztów postępowania kasacyjnego jak i kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji oraz o rozpoznanie sprawy również pod nieobecność skarżącego. Strona zrzekła się przeprowadzenia rozprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wystosowało odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i wobec tego podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W rozdziale 11 k.p.a. ustawodawca uregulował procedurę dotyczącą zażaleń od wydanych w toku postępowania postanowień. W art. 141 § 2 k.p.a. ustanowił siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia, liczony od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustanie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Powyższy termin jest terminem ustawowym i zawitym. Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia (art. 134 w związku z art. 144 k.p.a.). Należy podkreślić, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie bezsporny jest fakt, że postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 1 czerwca 2016 r. zostało doręczono stronie w dniu 6 czerwca 2016 r. Również nie budzi wątpliwości fakt, że zażalenie zostało złożone przez stronę w dniu 23 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego). Wobec tego jest rzeczą oczywistą, że złożone przez skarżącego zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Wskazać należy, że stwierdzenie uchybienia terminu nie zależy od uznania organu. Nawet nieznaczne przekroczenie terminu zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia - co też organ w tej sprawie uczynił. Tak wiec, wbrew odmiennemu stanowisku prezentowanemu w skardze kasacyjnej, niepopartego żadnymi dowodami, nie można dopatrzyć się żadnego uchybienia w kontrolowanym orzeczeniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 204 pkt 1 p.p.s.a.