II FSK 1516/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka Sędziowie Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz Sędzia WSA del. Sylwester Golec (spr.) Protokolant Dominika Kurek po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2022 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 26/19 w sprawie ze skargi A.R. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od A.R. na rzecz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 27 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 26/19 oddalił skargę A. R. na interpretację indywidulaną przepisów prawa podatkowego, wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 16 listopada 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał następujące okoliczności: A. R. (skarżący) złożył wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Skarżący we wniosku wskazał, że 15 kwietnia 2010 r. jako przedsiębiorca zawarł umowę kredytu w celu sfinansowania zakup udziałów w spółce z o.o. stanowiących 75,72% kapitału zakładowego spółki. Zakup tych udziałów miał na celu przejęcie majątku spółki, aby prowadzić przy jego użyciu indywidualną działalność gospodarczą. Skarb Państwa nie zgodził się na bezpośrednią sprzedaż majątku spółki skarżącemu. Aby zrealizować ten cel gospodarczy skarżący nabył udziały w spółce z o.o. i po ich zakupie cały majątek spółki został wydzierżawiony do działalności gospodarczej przedsiębiorstwa skarżącego. Dzięki powyższej operacji przedsiębiorstwo skarżącego zwiększyło przychody podatkowe. Zakupione udziały zgodnie z ustawą o rachunkowości zostały wykazane na podstawie oświadczenia skarżącego w majątku przedsiębiorstwa w inwestycjach finansowych długoterminowych. Koszty odsetek od kredytu, jako źródła finansowania inwestycji skarżący ujmuje w kosztach uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym wnioskodawca zadał pytania: 1) czy koszty odsetek od kredytu na zakup udziału w spółce kapitałowej są wydatkami w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1059 z późn. zm., dalej powoływanej jako u.p.d.o.f.); 2) czy koszty odsetek od kredytu na zakup udziału w przedstawionym stanie faktycznym można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, czyli źródła przychodu ujętego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.? Zdaniem skarżącego, koszty odsetek od kredytu na zakup udziału w spółce kapitałowej nie są wydatkami na nabycie udziałów w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. Skarżący podkreślił, że zgodnie z interpretacją ogólną Ministra Finansów z dnia 7 sierpnia 2002 r. nr [...] takie koszty nie są bezpośrednimi wydatkami na nabycie akcji, czy udziałów w spółkach kapitałowych. Są jedynie kosztem nabycia źródła finansowania tego nabycia. Skarżący uważa, że koszty odsetek od kredytu na zakup udziału w celu jego aktywnego wykorzystania w działalności gospodarczej dla zwiększenia przychodu z tej działalności jest kosztem uzyskania przychodu ze źródła przychodu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. W interpretacji indywidualnej z dnia 16 listopada 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. Organ wskazał, że wykładnia gramatyczna przepisu art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. prowadzi do jednoznacznego wniosku, że nie wszystkie czynności podejmowane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą mogą zostać przypisane do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, lecz tylko te, które następują w wykonywaniu działalności gospodarczej. Organ wskazał, że zgodnie z opisem stanu faktycznego, przedmiotem prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej nie jest obrót udziałami w spółkach mających osobowość prawną. Zdaniem organu, pomimo tego że jak podał skarżący, transakcja zakupu udziałów została sfinansowana przez niego ze środków pochodzących z kredytu bankowego zaciągniętego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na zakup udziałów miał na celu przejęcie majątku spółki, aby prowadzić w oparciu o ten majątek indywidualną działalność gospodarczą, nie sposób uznać, że nabycie tych udziałów nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej skarżącego. Aby czynności takie mogły być zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, przedmiotem działalności podatnika musiałby być obrót udziałami w spółkach z o.o. W interpretacji wskazano, że prawo do zaliczenia odsetek od kredytu zaciągniętego na nabycie udziałów w spółce z o.o. do kosztów uzyskania przychodów ze źródła - kapitały pieniężne, nie jest zależne od tego w jaki sposób podatnik korzysta z nabytych udziałów. W szczególności czy podatnik dokonał zakupu udziałów jedynie w celu czerpania korzyści z dywidendy (postawa bierna), czy też od wykonywania prawa do podejmowania decyzji zarządczych w spółce. Dlatego podejmowane przez skarżącego czynności związane z zapłatą odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup udziałów w spółce z o.o. nie mogą zostać zaliczone do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. W związku z tym, skoro odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup udziałów nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza, to koszty te należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów ze źródła - kapitały pieniężne, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Organ stwierdził, że na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 w związku z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. zapłacone odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup udziałów w spółce z o.o. będą stanowić koszty uzyskania przychodu w momencie zbycia udziałów. W świetle ww. przepisów nie można zaakceptować stanowiska skarżącego, według którego odsetki od kredytu na zakup udziałów w spółce z o.o. stanowią koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, jako koszty uzyskania przychodów ze źródła przychodu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarżący zarzucił interpretacji: - błędne zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. do odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup udziału w spółce kapitałowej, - błędne zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt. 7 u.p.d.o.f. i uznanie, że przychody z kapitałów pieniężnych są źródłem przychodów, z którym związany jest koszt odsetek od zaciągniętego kredytu na zakup udziału w spółce kapitałowej; - naruszenie art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, dalej powoływanej jako O.p.) przez dokonanie błędnej oceny stanu faktycznego i błędnej oceny stanowiska skarżącego; - naruszenie art. 14b § 1, 2 i 3 w zw. z art. 121 § 1 O.p. przez przyjęcie, że skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej z udziałem zakupionego udziału w spółce kapitałowej, co skutkowało błędną interpretacją powyższej okoliczności i wskazuje na wydanie interpretacji sprzecznej z przedstawionym stanem faktycznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w uzasadnieniu wyroku z 27 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 26/19 stwierdził, że w rozpoznanej sprawie istotną kwestią jest to, że skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie zakupu i sprzedaży udziałów w spółkach z o.o.o. i akcji. Ustawodawca rozróżnia dwa odrębne źródła przychodów w postaci pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.) i przychodów z kapitałów pieniężnych (art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f.). Okoliczność ta oraz okoliczność, że na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podlega suma dochodów z poszczególnych źródeł przychodów, determinują obowiązek odrębnego rozliczenia podatkowego kosztów poniesionych w celu uzyskania przychodów z tych źródeł. Wobec tego skarżący, który jest podmiotem nieprowadzącym działalności gospodarczej w zakresie obrotu papierami wartościowymi, wydatki na nabycie udziałów w spółce z o.o. w tym koszty odsetek od kredytu zaciągniętego na nabycie tych udziałów może odliczyć od przychodów ze zbycia udziałów, które na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 17 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. zaliczane są do odrębnego źródła przychodów t.j. do przychodów z kapitałów pieniężnych. Wydatki te na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 w zw. z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowić będą koszt uzyskania przychodów z kapitałów pieniężnych w momencie uzyskania przychodów ze sprzedaży udziałów w spółce z o.o. Od wyroku sądu pierwszej instancji skargę kasacyjną wniósł A. R., który na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.) zarzucił wydanie wyroku z naruszeniem: - przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w zw. z art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 14c § 1 i 2, art. 120 i 122 O.p. przez przyjęcie, że skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej z udziałem zakupionego udziału w spółce z o.o., co skutkowało błędną interpretacją powyższej okoliczności i wskazuje na wydanie interpretacji sprzecznej z przedstawionym stanem faktycznym; - prawa materialnego tj. art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. przez zastosowanie tego przepisu do odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup udziałów w spółce kapitałowej; - art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. przez zastosowanie tego przepisu do źródła przychodu, z którym związany jest koszt odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup udziałów w spółce kapitałowej. W skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi lub o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej wniesiono o jej rozpoznanie na rozprawie i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ interpretacyjny wniósł o: oddalenie skargi kasacyjnej, rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej na rozprawie uznał, że jest ona bezzasadna. Rozpoznając skargę kasacyjną w pierwszej kolejności należało wskazać, że opisana przez skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji okoliczność wydzierżawienia skarżącemu składników majątkowych należących do przedsiębiorstwa spółki z o.o. skutkuje powstaniem przychodów nie po stronie skarżącego, lecz po stronie tej spółki. To spółka z o.o. jako wydzierżawiający uzyskuje przychody z wydzierżawiania skarżącemu składników majątku. Spółka z o.o. jest odrębnym od skarżącego podmiotem prawa i podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i to ten podmiot jest obowiązany rozliczyć podatek od dochodów uzyskiwanych z jej działalności, której elementem jest wydzierżawianie składników majątku. W stanie faktycznym opisanym przez skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji skarżący zawarł umowę kredytu, na podstawie której skarżący uiszcza odsetki wskazane we wniosku. Spółka z o.o. nie wykorzystuje tego kredytu w swojej działalności. Zapłata przez skarżącego odsetek od tego kredytu jest zdarzeniem, które nie następuje w działalności spółki z o.o. Dlatego okoliczność ta może być oceniana na gruncie prawa podatkowego wyłącznie odniesieniu do skarżącego jako osoby fizycznej i podatnika podatku od osób fizycznych. Prawidłowe jest stanowisko sądu pierwszej instancji, który wskazał, że dla rozstrzygnięcia sprawy podstawowe znacznie ma okoliczność, że ustawodawca w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 1-9 u.p.d.o.f. wyodrębnił źródła przychodów, które mają odrębny charakter, gdyż stosownie do art. 9 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f. opodatkowanie podatkiem dochodowym polega na wymiarze zobowiązania podatkowego od dochodu, który jest sumą dochodów z poszczególnych źródeł przychodów. Konsekwencją tego jest brak możliwości przenoszenia kosztów związanych z konkretnymi źródłami przychodów pomiędzy źródłami przychodów i obliczenia dochodu z jednego źródła przychodów z uwzględnieniem kosztów ponoszonych w celu uzyskania przychodów z innego źródła przychodów. Ze wskazanych przepisów wynika obowiązek precyzyjnego kwalifikowania kosztów po kątem przypisania ich do właściwego źródła przychodów. Powyższe wnioski czynią niezasadnymi argumenty skarżącego według, których zamiar skarżącego uzyskania kontroli nad spółką z o.o. był przesłanką wystarczającą do uznania, że wszelkie koszty związane z realizacją tego przedsięwzięcia powinny być uznane za koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej prowadzanej przez skarżącego jako osobę fizyczną, gdyż kontrola nad spółką z o.o. służyć miała optymalizowaniu warunków biznesowych wykonywania tej działalności. Przedstawione powyżej uwarunkowania prawne odnoszące się do źródeł przychodów w ustawie u.p.d.o.f. oraz sposobu obliczenia dochodu, na podstawie którego stosownie do art. 26 ust. 1 u.p.d.o.f. ustalana jest podstawa opodatkowania, powodują że okoliczność ta nie mogła stanowić argumentu przemawiających za zasadnością twierdzeń skarżącego. Oceny tej nie mogły zmienić wskazane przez skarżącego orzeczenia TSUE. W rozpoznanej sprawie skarżący prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, z której uzyskuje przychody zaliczane do źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. – pozarolnicza działalność gospodarcza jednakże przedmiotem tej działalności nie jest obrót udziałami w spółkach z o.o. W tej sytuacji wydatki ponoszone przez skarżącego na nabycie udziałów w spółce z o.o. nie mogą być uznane za wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takiej kwalifikacji tych wydatków nie może uzasadniać okoliczność udostępniania przez spółkę z o.o. składników majątku skarżącemu do działalności gospodarczej, którą prowadzi on jako osoba fizyczna, gdyż następuje to w ramach odpłatnej działalności spółki z o.o., która jest odrębnym podmiotem prawa i podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Ta działalność zarobkowa spółki z o.o. podlega kwalifikacji podatkowej na gruncie przepisów ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2343 ze zm.). Zaangażowanie skarżącego w działalność spółki z o.o. przez nabycie jej udziałów jest działalnością skarżącego jako odrębnego od tej spółki podmiotu prawa i podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Okoliczności te powodują, że wydatki ponoszone przez skarżącego na zapłatę odsetek od kredytu zaciągniętego w celu sfinansowania nabycia udziałów w spółce z o.o. muszą być oceniane jako koszty przychodów, których podstawą uzyskania mogą być przysługujące skarżącemu udziały w spółce z o.o. Skoro jak już wskazano powyżej w stanie faktycznym występującym w rozpoznanej sprawie nie są to przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej to mogą być one wyłącznie kwalifikowane jako ewentualne koszty uzyskania przychodów ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. – kapitały pieniężne. Warunkiem uwzględnienia tych kosztów w rozliczeniu podatkowym jest uzyskanie przychodów ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Źródło to jest zdefiniowane w przepisach art. 17 ust. 1 pkt 1-9 u.p.d.o.f. Spośród przychodów wymienionych w przepisach art. 17 ust. 1 u.p.d.o.f. z udziałów w spółce z o.o. mogą pochodzić: - dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również (art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.): podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki (lit. c), wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określona według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b (lit.d); - przychody z odpłatnego zbycia udziałów (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.o.f.). Dochody z udziału w zyskach osób prawnych zdefiniowane są w przepisach art. 24 ust. 5 pkt 1-11 u.p.d.o.f. Art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. stanowi, że od dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy. Na podstawie art. 30a ust. 6 u.p.d.o.f. zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e. Zastrzeżenie zawarte w przytoczonym przepisie oznacza, że dochód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych oblicza się z zastosowaniem kosztów uzyskania przychodów, gdy dochód ten jest uzyskany w wyniku umorzenia udziałów (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości (art. 24 ust. 5 pkt 1 u.p.d.o.f.). Na mocy tego zastrzeżenia koszty uwzględnia się także, gdy podatnik uzyska dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach - dochód przeznaczony na podwyższenie funduszu udziałowego oraz dochód stanowiący równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej spółki albo spółdzielni (art. 24 ust. 5 pkt 4 u.p.d.o.p.). Z zawartego w art. 30a ust. 6 u.p.d.o.f. zastrzeżenia odnoszącego się do art. 24 ust. 5d u.p.d.o.f. wynika, że w przypadku uzyskania przez podatnika dochodu z umorzenia udziałów (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości (art. 24 ust. 5 pkt 1 u.p.d.o.f.), dochodem tym jest nadwyżka przychodu otrzymanego w związku z umorzeniem nad kosztami uzyskania przychodu obliczonymi zgodnie z art. 22 ust. 1f albo 1g, albo 1ł, albo art. 23 ust. 1 pkt 38, albo 38c; jeżeli nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny, kosztami uzyskania przychodu są wydatki poniesione przez spadkodawcę lub darczyńcę na nabycie tych udziałów lub akcji. Wskazane w art. 30a ust. 6 u.p.d.o.f. zastrzeżenie odnoszące się do art. 24 ust. 5a i 5e u.p.d.o.f. nie jest związane z udziałami w spółkach z o.o. Z przepisów tych wynika, że jeżeli skarżący uzyska ze spółki z o.o. wskazane w art. 24 ust. 5 u.p.d.o.f. dochody z umorzenia lub zmniejszenia wartości udziałów w spółce z o.o. to w rozliczeniu podatkowym będzie mógł uwzględnić odpowiadające im koszty wskazane w art. 22 ust. 1f albo 1g, albo 1ł, albo art. 23 ust. 1 pkt 38, albo 38c u.p.d.o.f. Przepisy te określają koszty nabycia, objęcia udziałów z zależności od tego w jaki sposób doszło do ich objęcia lub nabycia. Koszty te nie obejmują odsetek od kredytu zaciągniętego na sfinansowanie nabycia udziałów spółce z o.o. Tego rodzaju odsetki są przedmiotem regulacji zawartej w art. 23 ust. 1 pkt 38b u.p.d.o.f., który stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów zapłaconych odsetek i prowizji od kredytu, za który nabyto papiery wartościowe, udziały (akcje) lub pochodne instrumenty finansowe, przypadających proporcjonalnie na tę część kredytu, która nie została wydatkowana na nabycie tych papierów wartościowych, udziałów (akcji) lub pochodnych instrumentów finansowych. Na podstawie tego przepisu są kosztem uzyskania przychodu odsetki i prowizje od kredytu, rzeczywiście wykorzystanego na nabycie papierów wartościowych, udziałów (akcji) lub pochodnych instrumentów finansowych. Stosownie do art. 23 ust. 8 u.p.d.o.f. przepis ust. 1 pkt 38b stosuje się wyłącznie przy określaniu dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 1 oraz art. 30b ust. 2 pkt 1-4 u.p.d.o.f. Z przepisu tego wynika, że odsetki od kredytu zaciągniętego nabycie udziałów w spółce z o.o. stanowić będą koszt uzyskania przychodu przy rozliczeniu podatku od dochody z umorzenia udziałów lub zmniejszenia ich wartości (art. 24 ust. 5 pkt 1 u.p.d.o.f.), natomiast nie będą stanowić kosztu uzyskania przychodu przy obliczeniu innych dochodów wymienionych w art. 24 ust. 5 u.p.d.o.f., których źródłem będą udziały w spółce z o.o. Stosownie do art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. Art. 30b ust. 2 pkt 4 u.p.d.o.f. stanowi, że dochodem, o którym mowa w art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia udziałów (akcji) a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c u.p.d.o.f. Także w przypadku tych dochodów w art. 30b ust. 2 pkt 4 u.p.d.o.f. brak jest wskazania przepisu art. 23 ust. 1 pkt 38b u.p.d.o.f., jednakże na podstawie art. 23 ust. 8 u.p.d.o.f. koszt odsetek zapłaconych od kredytu wykorzystanego na nabycie udziałów w spółce z o.o. podlega ujęciu w rozliczeniu podatkowym dochodu ze zbycia udziałów w spółce z o.o. W świetle powyższych konstatacji prawidłowe jest stanowisko organu interpretacyjnego i sądu pierwszej instancji, że w okolicznościach wskazanych przez skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odsetki od kredytu zaciągniętego przez skarżącego na nabycie udziałów spółce z o.o. nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów uzyskiwanych przez skarżącego z działalności gospodarczej, która stanowi źródło przychodów określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Prawidłowe jest stanowisko sądu i organów, że w stanie faktycznym rozpoznanej sprawy odsetki te mogą być wyłącznie kwalifikowane jako koszt uzyskania przychodów zaliczanych do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Przedstawiona powyżej analiza prawna prowadzi do wniosku, że prawidłowy jest pogląd sądu pierwszej instancji, według którego na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38b u.p.d.o.f. odsetki od kredytu zaciągniętego przez skarżącego na nabycie udziałów s półce z o.o. będą stanowić koszt uzyskania przychodu ze zbycia tych udziałów, które stanowić będzie źródło przysporzenia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) u.p.d.o.f. W świetle powyższych konstatacji niezasadny jest zarzut naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. przez dokonanie błędnej oceny możliwości zastosowania tych przepisów w stanie faktycznym występującym w rozpoznanej sprawie. W związku z tym nie mógł też być uznany za zasadny zarzut wydania zaskarżonego wyroku z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) i art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 14c § 1 i 2, art. 120 i art. 122 O.p. przez oddalenie skargi na interpretację, która została wydana z naruszeniem ww. przepisów prawa materialnego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej za bezzasadne i na podstawie art. 184 P.p.s.a oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 i art. 209 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.).