II FSK 1487/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej T. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/Lu 351/14 w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 10 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić T. C. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 351/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: "WSA") oddalił skargę T. C. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie (dalej: "Dyrektor IS") z dnia 10 marca 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. Od powyższego wyroku została złożona przez Skarżącego skarga kasacyjna, w której wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA oraz zasądzenie kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami. W piśmie z dnia 2 czerwca 2017 r. pełnomocnik Skarżącego cofnął skargę kasacyjną, wniesioną od powyższego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej [por. B. Dauter, (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2016, str. 333]. Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.