II FSK 1460/18

Dnia 8 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1426/17 w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić wniosek.

Wnioskiem z dnia 8 maja 2018 r. A. S. wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. oddalające skargę na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia udziału we współwłasności nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnej wnioskujący wskazał, iż w toku dotychczasowego postępowania zarówno przed organami egzekucyjnymi jak i przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku nie składał wniosku o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnej. W jego ocenie z uwagi na otrzymanie zawiadomienia o terminie opisu i oszacowania zajętej nieruchomości, istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że przed zakończeniem niniejszego postępowania może nastąpić sprzedaż udziału w nieruchomości, co jest równoznaczne z tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jemu lub spowodowania trudnych do odwrócenia dla niego skutków. W uzupełnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnej wnioskujący wskazał, że wznowiono postępowania podatkowe zakończone decyzjami ostatecznymi określającymi zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług, które były podstawą wydania tytułów wykonawczych. Na potwierdzenie załączył wierzytelne odpisy pierwszych stron tytułów wykonawczych, wyciąg z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia 16 września 2011 r., decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 10 lutego 2012 r. oraz wierzytelny odpis postanowienia z dnia 9 maja 2018 r. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przesłanki wstrzymania wykonania aktu dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Wstrzymanie wykonania określonego aktu lub czynności traktuje się jako tymczasową ochronę osoby, która wniosek taki składa, przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie strony ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) ma miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia aktu, który nadaje się do wykonania i który ma być w przyszłości wykonany. W sytuacji, gdy akt został już wykonany, wniosek o wstrzymanie jego wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania aktu, to jego wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sprawy, wezwaniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. zajął już udział skarżącego we współwłasności nieruchomości. Niniejsze wezwanie zostało doręczono skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2017 r. Z wniosku o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnej wynika, że obecnie strona odebrała zawiadomienie o terminie opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. W świetle powyższego, wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia stało się niecelowe bowiem nie zasadne jest rozpatrywanie wniosku o wstrzymanie, w sytuacji gdy do zajęcia udziału we współwłasności nieruchomości już doszło. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu lub czynności ma na celu tymczasowe ukształtowanie sytuacji prawnej wnioskującego o wstrzymanie do momentu wydania przez sąd rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Ukształtowanie sytuacji prawnej tej osoby polega na tym, że poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zostanie ona zabezpieczona przed skutkami jego wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko tych z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Inaczej, z uwagi na charakter lub przedmiot aktu możliwe jest spowodowanie np. w drodze przymusu, że określony w nim obowiązek lub uprawnienie zostanie zrealizowane przez adresata tego aktu. Z powyższego wynika, że musi istnieć podmiot, który ma wykonać obowiązek lub uprawnienie określone aktem oraz istnieje realna możliwość by określony aktem obowiązek lub uprawnienie zostały zrealizowane. Mając na uwadze stanowisko strony, która pomimo zajęcia udziału w nieruchomości nadal widzi potrzebę wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazać należy, że brak podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, bowiem wniosek stał się bezprzedmiotowy. Przedmiotem sprawy jest czynność egzekucyjna w postaci zajęcia udziału we współwłasności nieruchomości a nie zasadność prowadzenia egzekucji. Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., nie uwzględnił wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnej.