II FSK 1454/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Gd 24/23 w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 października 2022 r., nr 2201-IOD-2.4102.66.2022 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. postanawia sprostować z urzędu w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 kwietnia 2026 r. o sygn. akt II FSK 1454/23 oczywistą omyłkę w ten sposób, że w punkcie 1 (pierwszym) po słowach: "uchyla zaskarżony wyrok w całości" skreślić słowa: "i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku".

Wyrokiem z 29 kwietnia 2026 r., sygn. II FSK 1454/23, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 12 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 24/23 oraz decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 27 lipca 2020 r. w sprawie ze skargi M. D. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 11 800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że przy sporządzaniu komputerowego wydruku przy pomocy edytora tekstów, w punkcie pierwszym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 kwietnia 2026 r., sygn. akt II FSK 1454/23, doszło do błędu i omyłkowo wskazano, że uchylając zaskarżony wyrok, NSA przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, pomimo tego, że w punkcie drugim wskazano, że uchyla się jednocześnie zaskarżoną do sądu pierwszej instancji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, natomiast w punkcie trzecim omawianego wyroku zasądzono od organu na rzecz skarżącego kwotę 11 800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Brzmienie punktu drugiego i trzeciego wyroku NSA z 29 kwietnia 2026 r., sygn. akt II FSK 1454/23, jednoznacznie wskazuje, że podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji stanowił art. 188 p.p.s.a. W takiej sytuacji należy uznać, że dostrzeżone oczywiste omyłki wystąpiły wbrew zamierzeniu sądu, zaś ich sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia (por. np. postanowienie NSA z 16 października 2018 r., I OZ 962/18). Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.