II FSK 1452/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1243/17 którym odrzucono skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta Głogowa z dnia 11 października 2017 r., nr WFP-DP.3120.6.74.2017 w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia oddalić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1243/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta Głogowa z dnia 11 października 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości. Stan sprawy przedstawia się następująco: A. sp. z o.o. (dalej jako: "spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na ww. interpretację indywidualną wydaną dla K. S.A Oddział G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę spółki na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") uznając, że nie mała ona interesu prawnego do jej wniesienia. Pismem z dnia 13 marca 2018 r. spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wywiodła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzuciła w niej: 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 3 § 2 pkt 4a w zw. z art. 50 § 1 P.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie, w sytuacji, w której spółka posiadała interes prawny do wniesienia skargi, kiedy to: a) interpretacja indywidualna wprost postanawia o obowiązku podatkowym w odniesieniu do mienia stanowiącego wyłączną własność spółki, niebędącej bezpośrednio podmiotem wnioskującym o wydanie interpretacji indywidualnej, b) zastosowanie się przez podmiot składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej do treści otrzymanej interpretacji bezpośrednio wkracza w sferę praw i obowiązków spółki, c) spółka została objęta treścią rozstrzygnięcia interpretacji indywidualnej, gdzie organ ustalił w jakim zakresie "obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na dzierżawcy - A. Spółka z o.o. w K.", wskutek czego również spółka stała się adresatem tej interpretacji, a więc sprawa administracyjna, wszczęta przez uczestnika w zakresie wykładni przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 849 ze. zm.), zyskała cechę "własnej sprawy administracyjnej" spółki, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego; 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. poprzez jego zastosowanie, w sytuacji w której spółka posiadała interes prawny, wskutek czego była uprawniona do wniesienia skargi, a wniesiona skarga nie podlegała odrzuceniu z innych przyczyn, które powodowałyby, że wniesienie jej byłoby niedopuszczalne. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega oddaleniu. Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Wskazać przy tym należy, że w literaturze (zob. J. Brolik, Ogólne oraz indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, LexisNexis, Warszawa 2013, s. 212 i nast.) podkreśla się, że interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a. występuje wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. O tym więc, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. W odniesieniu do indywidualnych interpretacji prawa podatkowego prawo (interes prawny) zaskarżenia do sądu administracyjnego ma wyłącznie zainteresowany - w rozumieniu przepisów rozdziału 1a działu II ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.; dalej jako: "O.p.") - w otrzymaniu tej interpretacji, tzn. podmiot, który zwrócił się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie zaszłego lub przyszłego stanu faktycznego swojej odpowiedzialności podatkowej. Inaczej mówiąc, zainteresowanym uzyskaniem interpretacji i skarżącym interpretację do sądu administracyjnego może być podmiot, który będzie mógł się do danej interpretacji - jako dotyczącej jego własnej sprawy - ze skutkiem prawnym zastosować i skorzystać z wynikającej z tego ochrony prawnej przewidzianej w przepisach art. 14k-14m O.p. W rozpoznawanym przypadku spółka wniosła skargę na interpretację wydaną wobec innego podmiotu. Tym samym, mimo iż stan faktyczny analizowany w zaskarżonej interpretacji pośrednio dotyczył spółki, to nie została ona wydana w jej "własnej sprawie", a zatem nie jest ona dla spółki wiążąca ani nie gwarantuje jej ochrony prawnej wynikającej z art. 14k-14m O.p. Zważając na powyższe należało przyznać rację Sądowi pierwszej instancji, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a w zw. z art. 50 § 1 P.p.s.a. skargę na interpretację podatkową wydawaną w indywidualnej sprawie mógł wnieść jedynie podmiot, do którego została skierowana interpretacja indywidualna, jej adresat. Tego warunku nie spełniała natomiast skarżąca spółka. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę spółki z uwagi na brak interesu prawnego do jej złożenia. Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej